Twee namen, één licht: de dubbele doop van Lias & Liyana
Op zaterdag 7 november mocht ik in feestzaal 't Zaaltje in Oosterzele voorgaan in een bijzonder mooie viering: de dubbele doop van Lias en Liyana. Het was een doopsel en tegelijk een feest van samenzijn met de mensen die dit gezin graag ziet.
Een warm welkom in kleur en licht
We begonnen met het kruisteken en een woord van welkom. Daarna vertelde ik over de kleurrijke gebedskraag. Elke kleur heeft een eigen betekenis, net zoals elk mens zijn eigen kleur meebrengt in het leven. We staken de grote levenskaars aan als teken van het leven dat we die dag vierden. De kleine kaarsjes waren voor de mensen die er niet bij konden zijn, maar die we toch dicht bij ons wilden houden.
Twee namen die bij elkaar passen
Daarna nam mama het woord om te vertellen hoe ze de namen van haar kinderen kozen. Ze kozen op gevoel, en de namen moesten bij elkaar passen. Daarom beginnen ze allebei met "Li". Uit duizend namen bleven er twee over: Lias en Liyana. Het zijn namen waarmee zij bedoeld worden en niemand anders, en die ze zelf inhoud zullen geven. "Jullie moeten ons niet worden, jullie moeten jezelf worden," klonk het. Ze mogen uitgroeien tot hun eigen wonder.
Lias en Liyana kregen samen één doopkaars, als teken van het licht dat ze met elkaar delen.
Een dak boven je hoofd
Bij de handoplegging vormden we samen een dak boven hun hoofd. Dat dak staat voor wat echt telt: elkaar steunen en respecteren, met alles wat iemand is. Ook met de ups en de downs. Iedereen mag er zijn, en we zorgen goed voor elkaar. Daarna klonk Niemand zo trots als wij, en die titel paste perfect bij het moment.
Samen lazen we een geloofsbelijdenis die over het leven zelf gaat. Ze gaat over geloof in de lach van een kind, in elke nieuwe lente, en in de kracht van kleine beetjes die samen een verschil maken.
Beloftes vol liefde
"Als liefde leven wordt, krijgt geluk een naam." Met die woorden begon de belofte van de ouders. Ze beloofden er te zijn als hun kinderen blij zijn, als ze verdrietig zijn en als ze zich onzeker voelen. In alles en altijd.
Ook de meters en peters hadden hun woorden met veel zorg gekozen.
Voor Lias vertelde meter Melody zijn verhaal van in het begin. Hij kwam een maand vroeger dan gepland en er volgden spannende weken. Maar er waren ook de gezellige momenten in meters schelpenbad en het slaapliedje van nonkel Matteo dat hem rustig maakte. Ze beloofde dat hij altijd bij haar terechtkan. Peter Arko wenste hem een leven waarin hij zichzelf kan zijn en zijn dromen kan volgen. Peter Kiefer gaf eerlijk toe dat hij niet altijd het juiste antwoord zal hebben, maar beloofde wel dat hij altijd zal luisteren en hem zal aanmoedigen.
Voor Liyana zorgde meter Kimberly voor een lach en een traan. Ze stelde zichzelf voor als levenslange "partner in crime": kapster, make-upartieste, geheime snoepjesleverancier en vooral een heel grote supporter. "Ik heb geen ja gezegd op de vraag, ik heb ja gezegd tegen jou." Meter Erika beloofde dat ze altijd aan Liyana's zijde zal staan. Meter Lenkabeloofde te lachen, te spelen, te relativeren en een beetje te verwennen. "Maar groei niet te snel, blijf nog maar even mijn kleine meid."
Na Samen voor altijd gingen we naar het hart van de viering.
Gedoopt, gezalfd en gedragen
Met water uit de schaal doopte ik Lias en Liyana in de naam van de Vader die Liefde is, de Zoon die ons een voorbeeld gaf en de Geest die leven geeft.
Bij de zalving zegende ik hun ogen, zodat ze de schoonheid van de wereld mogen zien en ook zien wanneer iemand hen nodig heeft. Ik zegende hun oren om te luisteren naar hun hart, hun mond om te troosten en de dingen bij hun naam te noemen, en hun handen om te geven en te delen. Tot slot zegende ik hun voeten, zodat ze hun eigen weg mogen gaan, soms huppelend en soms spartelend.
Daarna droegen we Lias en Liyana samen in een groot, kleurrijk doek. Zo werd zichtbaar dat ze gedragen worden door een hele gemeenschap van mensen die van hen houden.
Met de zegen, de vredewens en de ondertekening van de doopakte sloten we af. Never Grow Up klonk als laatste nummer, en eigenlijk wenste iedereen dat stiekem een beetje.
Lias en Liyana, dank jullie wel dat ik dit mooie moment met jullie en jullie familie mocht vieren. Dat jullie licht nog lang mag stralen.