Een kleurrijke start, gedragen door liefde
Op zondag 25 oktober 2026 kwamen familie en dierbaren in Merelbeke samen om de doop van Renaud te vieren. Een bijzondere dag, precies één dag voor zijn eerste verjaardag: op 26 oktober was het een jaar geleden dat hij, veel te vroeg, hun leven op zijn kop zette. Sindsdien kregen mama en papa er een liefde bij die nauwelijks in woorden te vatten is.
In de verwelkoming klonk meteen waar deze viering om draaide: Renaud omringen met mensen die hem graag zien en er voor hem willen zijn — op de mooie dagen én wanneer het leven moeilijker wordt. De grote levenskaars werd ontstoken; kleine kaarsjes brachten ook een warm gebaar voor wie er niet bij kon zijn. De kleurrijke gebedskraag en de kaarsen vormden samen een teken van verbondenheid en hoop.
Ook Renauds naam kreeg een bijzondere plek. De letters werden verbonden met waarden om mee op weg te gaan: respect, eerlijkheid, nieuwsgierigheid, avontuur, uniek zijn en dapperheid. Een naam groeit met je mee, klonk het, en wordt telkens opnieuw gevuld met alles wat je beleeft en wie je wordt.
Bij de handoplegging stond een dak boven je hoofd symbool voor een veilige plek om te groeien: een open thuis, waar vragen welkom zijn en waar geloof kracht mag geven om samen de weg te zoeken. Respect voor elkaar en een open houding — zodat iedereen welkom is, wie of waar die ook is — vormden daarbij een belangrijke grondtoon.
De muziek en de woorden van familie maakten die belofte tastbaar. Mama en papa beloofden Renaud zorg, tijd, troost en een thuis waar hij zichzelf mag zijn. Ze willen hem ruimte geven om de wereld te ontdekken en zijn eigen weg te vinden, met de zekerheid dat hij er nooit alleen voor staat. Hun wens was eenvoudig en groots tegelijk: dat hij niet perfect hoeft te zijn, maar gewoon zichzelf mag blijven. Want als liefde leven wordt, krijgt geluk een naam: Renaud.
Ook zijn meters spraken hun liefde uit. Ze beloofden naast hem te staan, hem op te vangen en aan te moedigen — en hem tegelijk los te laten wanneer hij zijn eigen weg gaat. Een warme kring van mensen, klaar om hem te dragen terwijl hij groeit.
Met water, puzzelstukken en een zegen werd Renaud gedoopt in de naam van Liefde, van het voorbeeld dat ons wordt gegeven en van de Geest die leven geeft. In de zalving klonk een wens voor al wat hem helpt mens te worden: ogen om het mooie te zien, oren om echt te luisteren, woorden om te troosten, handen om te geven en voeten om zijn eigen pad te bewandelen.
Als teken van die verbondenheid werd Renaud samen gedragen in een groot, kleurrijk doek. Een prachtig beeld voor de belofte die doorheen de hele viering klonk: je mag groeien, vallen en opstaan, dromen en je eigen kleur geven aan het leven — omringd door mensen die van je houden.