Twee bomen, één verhaal: het huwelijk van Lindsay & Thomas in zaal Ten Dauwe te Aalter

Zaterdag 5 september mocht ik in zaal Ten Dauwe in Aalter het huwelijk van Lindsay en Thomas leiden. Aan het einde van een bijzondere dag kwamen familie en vrienden nog één keer samen om stil te staan bij wat hen verbindt. De ceremonie was de kers op de taart.

Een binnenkomst vol muziek

Op de tonen van Dancing in the Moonlight kwam Thomas binnen met zijn mama Birgit, gevolgd door de familie, de getuigen Amy en Ruben, en de nichtjes en het neefje Lena, Zoë en Wiebe. Daarna hoorden we Single Ladies, en wie het verhaal kent, begreep waarom. Op Halo kwam Lindsay binnen aan de arm van haar schoonbroer Mattie.

Michiel, de broer van Thomas, opende met Een wonder. Het ging over iets dat vijf jaar geleden plots en onverwacht begon en dat elke dag mooier werd.

Wortels die diep reiken

Het centrale thema van de ceremonie was een boom. Zoveel als je boven de grond ziet, zoveel gebeurt er ook onder de grond: onzichtbaar, maar wel voelbaar. Onze wortels maken ons tot wie we zijn. We staken de levens- en liefdeskaars aan en dachten ook aan wie gemist werd, zoals de kleine Seppe en Remi, de pepe van Thomas.

Thomas is de oudste van drie. Hij denkt analytisch, zoekt graag sportieve uitdagingen en is ambitieus. Lindsay vond bij haar meme en pepe veel veiligheid en geborgenheid. Ze houdt van gezellig samenzijn, van lekker eten en van een babbeltje. Het zijn twee bomen die met elkaar verbonden raakten. Vader Tony, die ook de uitnodiging tekende, zei het in zijn tekst zo: het zijn twee puzzelstukjes die ontdekken dat ze bij elkaar horen.

Rust en sprankeling

Lindsay omschreef Thomas als geduldig en zorgzaam, iemand bij wie ze echt leerde praten. Thomas noemde Lindsay een liefdevolle mama die structuur brengt in het gezin, ook al is ze zelf eerder chaotisch. Ze kookt ook heerlijk.

Zus Amy vertelde hoe Thomas bij de eerste kennismaking "de rust zelve" was, midden in een luidruchtige familie. Ze vertelde ook over het familiefeest waar Lindsay met kleren en al in de zwemvijver sprong. Thomas reageerde alsof het de normaalste zaak van de wereld was. "Lindsay, verlies nooit je sprankeling. Thomas, blijf haar veilige haven."

Het ja-woord

Na Yellow van Coldplay lazen Lena en Zoë een eigen gedichtje voor hun tante en nonkel. Daarna volgde het ja-woord, ook voor hun rol als ouders van Kobe.

De beloftes waren heel persoonlijk. Lindsay vertelde over het aanzoek op de Ramblas in Barcelona, na maanden hinten met Single Ladies. Ze vertelde over hun eerste wandeling in Brugge, waar zij de gids was en voortdurend verkeerd liep. Ze beloofde: "de rest van ons leven met je te blijven verdwalen." Thomas blikte terug op hun eerste date op 18 juni 2021, de eerste dag zonder mondmasker. Hij sprak over Schotland met de daktent, over hond Lola en zoon Kobe, en over de tegenslagen die ze samen droegen. Hij beloofde zelfs "minder commentaar te geven". Daarna volgden de ringen en de kus, op How Long Will I Love You.

Licht en een laatste restje taart

Lorenzo gaf de huwelijkskaars mee: een baken om altijd naar terug te keren. Broer Ruben vertelde met veel humor hoe Thomas als kind het laatste stukje eten eerlijk in drie moest verdelen. Hij vertelde ook hoe Thomas hond Quinta twintig kilo lang naar de dierenarts droeg, en hoe hij zich vastbijt in elke triatlon. "Hij is het meer dan waard!"

Na Your Song van Elton John sloot tante Patricia af met een tekst van Toon Vanlaere: "Draag elkaar elke morgen naar een nieuwe dag."

Blaadjes aan de boom

Op You're My Best Friend van Queen zette elke gast een vingerafdruk als blaadje aan de boom van Lindsay en Thomas, voordat ze het bruidspaar gingen feliciteren. Zo draagt hun boom nu een stukje van iedereen die hen liefheeft.

Lindsay en Thomas, bedankt voor jullie vertrouwen. Dat jullie boom nog lang mag groeien en bloeien!

Samen-één: Kaat & Dirk — Een liefdesviering tussen aardbeien, puzzelstukjes en licht

Op 15 augustus 2026 vloeiden de zon, de muziek en de warmte samen in Puurs-Sint-Amands voor het liefdesfeest van Kaat en Dirk. Geen lange plechtigheid, maar een intieme, zorgvuldige viering waarin twee levens die al acht jaar naast elkaar groeiden nu bewust en hartelijk “samen-één” werden bevestigd.

En dit wanneer er in Antwerpen moederdag gevierd werd, en langs hun viering de mooie grote wandeling ter sportievelingen passeerden ‘de dodentocht’.

De ceremonie begon rustig: een klassieke Canon, zachte live-muziek en de intrede van het paar. Steven, als voorganger, nodigde iedereen uit om zich te verbinden — niet alleen door woorden, maar door een kaars te delen als teken van gedeelde liefde en leven. Toon Hermans’ gedicht - gelezen door Elise/Elke - zette de toon: zonder liefde zouden zelfs de zon en de bloemen hun betekenis verliezen.

Persoonlijke getuigenissen gaven kleur aan wie Kaat en Dirk zijn in het dagelijks leven. Naomi bracht een vrolijke, liefdevolle “handleiding” voor Kaat vol humor en herkenning: van culinaire talenten tot tuinmodus en degelijke zorgzaamheid. Yenthe schetste een ontroerend portret van Dirk: een man van kleine, grote daden — een echte held zonder cape die met rust en aandacht gezin en klein-kinderen raakt. Ook Raoul herinnerde aan Kaat’s jeugd, de familiebanden en hoe Dirk bij hen is ingeslopen als vaste waarde.

Een speels en symbolisch moment was de puzzel: de kinderen en vooral de acht kleinkinderen legden samen een groot puzzelbord, als beeld van hoe hun levens samen een nieuwe rand en toekomst vormen. De beloftemomenten waren oprecht en praktisch—loyaliteit, zorg, ruimte geven om te groeien en openheid naar familie en vrienden toe. De uitwisseling van persoonlijke geloften voelde als het natuurlijke vervolg op acht jaar samenwonen: liefde als “doe-woord”, dagelijks en concreet.

Muziek en emotie wisselden elkaar af: Katoo zong live, er klonken bekende teksten en na de ringen volgde de kus — met spontaan applaus en groepsknuffels. De huwelijkskaars die samen werd aangestoken, herhaalde de kernboodschap: dat liefde, gedeeld, een licht is dat blijft branden, ook voor wie we in ons hart meedragen.

Kort, warm en vol symbolen — van aardbeien op een brugje in Mechelen tot de eenvoudige trouwbeloften van vandaag — deze viering was geen nieuw begin, maar een bewuste bevestiging. Voor Kaat en Dirk was het een dag om hun geluk te delen met familie en vrienden, en om samen nog heel wat gewone, waardevolle dagen tegemoet te gaan.

Een liefde die groeit – de trouwceremonie van Liesbeth & Jan

Op 8 augustus 2026 klonk in zaal Auberge du Pêcheur in Sint-Martens-Latem het lied ‘Glitter in the Air’ van P!nk. Het was het moment waarop Liesbeth, geleid door haar zoon Andreas, en Jan, met dochter Amélie aan zijn hand, naar voren kwamen. Niet om een begin te markeren, maar om een nieuw hoofdstuk te schrijven in een liefdesverhaal dat al bijna tien jaar duurt.

Liefde in kleine gebaren
Tijdens de ceremonie lazen Liesbeth en Jan om beurten hun eigen gedicht ‘Liefde is…’ voor. Regel na regel werd duidelijk wat hun verbintenis draagt: “Liefde is zwijgen, niets zeggen / maar een arm om een schouder leggen.” Het zijn die kleine, dagelijkse gebaren waarin hun band zichtbaar wordt – een band die niet alleen henzelf, maar ook hun kinderen omarmt.

Een thuis bij elkaar
Het hoogtepunt was ongetwijfeld het zelfgeschreven lied ‘Hier bij Jou’, dat live werd gebracht. De tekst vertelde hun verhaal: van Haspengouw tot de Donk, van een eerste koffie tot een gedeeld huis, en uiteindelijk tot Andreas en Amélie. “Mijn thuis… dat ben jij / Hier bij jou,” klonk het, een belofte die niet alleen voor hen gold, maar voor het hele gezin.

Ja-woord in een kring van warmte
Tijdens de huwelijkssluiting stonden Liesbeth en Jan hand in hand, omringd door familie en vrienden. Ook de kinderen kregen een vraag: “Andreas en Amélie, zijn jullie ook akkoord dat mama en papa trouwen?” Hun volmondige “Ja!” maakte de verbintenis compleet. Na de ringen ontvingen de kinderen een speciaal armbandje, symbool van hun plek in dit nieuwe hoofdstuk.

De ceremonie eindigde met een zegen en het vrolijke ‘Jubel’ van Klingande – een perfecte afsluiter voor een dag vol emotie, verbondenheid en pure liefde. Liesbeth en Jan gaan verder als partners, ouders en thuis voor elkaar. Hun verhaal is er een van groei, en dat blijft groeien.

Licht, Liedjes en Levensverhalen — Het huwelijk van Fien & Arjan in Ten Dauwe te Aalter

Op zaterdag 24 juli 2026 vierden Fien en Arjan hun liefde in feestzaal Ten Dauwe te Aalter — een warme, intieme en bijzonder persoonlijke ceremonie waar familie, vrienden en vooral hun zoontje Lio centraal stonden. Wat meteen opviel was de zorgvuldige balans tussen humor en ontroering: een viering die evenveel lachte als dat ze raakte.

Een zacht begin De ceremonie opende op de piano‑versie van "Never Gonna Give You Up" — speels en herkenbaar — en vormde zo een vriendelijke toonzetting voor wat volgde. De voorganger verwelkomde iedereen en stak een grote kaars aan als symbool voor verbondenheid: twee levens die elkaar vinden en samen licht brengen in elkaars wereld. Ook werd er stilgestaan bij afwezige dierbaren; hun levenskaars brandde als stille, liefdevolle getuige.

Twee werelden, één gezin Steven las een korte, beeldende tekst over twee werelden die samenkomen — precies wat deze dag vierde: niet alleen twee partners, maar twee gezinnen en hun geschiedenis die nu verdergaan als één nieuw verhaal. De intrede volgde met de geliefden, hun ouders en getuigen; de aanwezigheid van Lio maakte de ceremonie extra levenslustig en persoonlijk.

Woorden van ouders — trots en geschiedenis De ouders van het bruidspaar brachten zowel herinnering als humor. Lucie, de mama van Fien, sprak met warmte en tederheid over de band met haar dochter: van dagelijkse telefoontjes tot het meebeleven van lasten en pieken. Ze ving de essentie van moederliefde — die trots, het samen doorstaan en de vreugde over het kleinkind — in een treffend, oprecht betoog.

De ouders van Arjan (Guy en Martine) vulden aan met een knipoog: een jarenoude voorspelling dat Fien en Arjan wel eens een match zouden vormen, nu uitmondend in deze realiteit. De anekdotes over Arjans begin als “specialleke”, zijn licht ondeugende jeugd en de evolutie naar rust, zorgzaamheid en vaderschap maakten duidelijk waarom iedereen zo blij was om dit moment te vieren.

Getuigenissen en vriendschappen — van Ikea tot TikTok Vrienden en getuigen brachten het verhaal tot leven met persoonlijke anekdotes. Maja en Ichelle droegen herinneringen aan meer dan tien jaar vriendschap voor: van klaspleinen en dansjes tot nachten met diepe gesprekken en (meestal) goede raad. Hun woorden toonden hoe vriendschap blijft groeien maar ook hoe ze in moeilijke tijden steun bieden.

Olivier en Olivier‑anecdotes konden niet ontbreken: van voetbalhumor en jeugdherinneringen tot het moment dat ze definitief wisten dat deze liefde goed zat — de beroemde Ikea‑kastsamenbouwtest kreeg een prominente rol in het verhaal van hun eerste date en groeide uit tot metafoor voor het samen bouwen van een leven.

Een ceremonie vol muziek en familie Muziek doorheen de viering versterkte telkens het gevoel van samenzijn: van een piano‑intro tot een gezamenlijke “sing along” — precies aansluitend bij wie Fien en Arjan zijn: muziek als medicijn en de neiging om zomaar middenin de woonkamer los te gaan dansen, samen met Lio. De uitnodiging om te staan en mee te zingen zorgde voor een vrolijk, verbindend hoogtepunt waarbij alle generaties even samen kwamen.

De beloften — eerlijk en persoonlijk Het moment van de huwelijksbeloften was bijzonder intiem. Fien sprak openhartig over zes jaar samen, de onverwachte omwenteling die liefde bracht en hoe Arjan haar veilige haven is. Haar metafoor van de Ikea‑kast — samen bouwen met vallen en opstaan — bleef hangen als herkenbare beeldspraak. Arjan beantwoordde met evenveel warmte: hij vertelde hoe corona, onverwacht, een aanleiding werd voor hun samenzijn en hoe die periode hun band verstevigde. Beiden noemden vaderschap en Lio als bron van extra liefde en motivatie, en hun geloften voelden als beloftes die verdere groei en zorgzaamheid waarborgen.

Ringen, kus en rituelen De ringen werden door Lio en Maxim — schattig en symbolisch — aangebracht, waarna het uitwisselen van de ringen en de groepskus een uiting van liefde en gemeenschap werden. De volkse en tegelijk ontroerende kus, gevolgd door Shania Twain’s "You’re Still The One", zorgde voor een muzikaal en emotioneel intermezzo waarin de aanwezigen stil werden en tegelijk feestten.

Dankbaarheid en toekomst In hun dankwoord bedankten Fien en Arjan expliciet hun ouders: voor steun, een warm nest, en onvoorwaardelijke hulp doorheen de jaren. Die dankbaarheid sloot mooi aan op de centrale boodschap van de dag: liefde is niet alleen romantiek, maar ook steun, historie en familiebanden die doorgegeven worden.

Afsluiting met zegen en eenvoud De ceremonie werd afgesloten met een zegen en het nummer "Ordinary" (wedding version) — een zacht sluitstuk voor een viering die grootse emoties combineerde met alledaagse realiteit. Het was geen overdadige show, maar wel een zorgvuldig samengeweven verhaal van twee mensen die, met hun kleine zoon, bewust kiezen voor elkaar en voor een toekomst samen.

Waarom deze bruiloft bleef hangen Wat deze dag bijzonder maakte, was de echtheid: geen overdreven ceremonieel theater, maar oprechte woorden, kleine rituelen en herkenbare humor. Van Ikea‑meubelstukken tot Tinder‑anekdotes en van babygeschiedenis tot familierituelen — alles wees op een koppel dat elkaar aanvult en zich omringd weet door mensen die echt meeleven. Muziek en zingen zorgden voor verbondenheid over generaties heen en het voelde meer als een huisfeest dat groeide tot een officiële verbintenis dan als een afstandelijke plechtigheid.

Een vervolg Na de plechtigheid volgde ongetwijfeld een feest met hapjes, muziek en gesprekken — maar het belangrijkste is dit: Fien en Arjan vertrekken vandaag met het getekende verbond en een zonnepanelen‑achtige warmte van familie en vrienden, klaar om samen verder te bouwen. Met Lio als speels middelpunt en een team van ouders en vrienden die altijd klaarstaan, ziet de toekomst er liefdevol uit.

Gefeliciteerd, Fien & Arjan — op veel jaren van samen lachen, dansen, wandelen (ja, zelfs wandelen), en liefhebben.

🌿 Een viering van liefde, verbondenheid en thuiskomen - Dean & Lauren – 26 juni 2026 | Lozerkasteel, Kruisem

Op een stralende vrijdag in juni gaven Dean en Lauren elkaar het ja-woord in het prachtige Lozerkasteel. Het werd een ceremonie vol warmte, humor en oprechte liefde.

✨ De viering in vogelvlucht

Binnenkomst – Dean met zijn ouders op Elvis Presley (Can't Help Falling in Love), Lauren met haar ouders op A Thousand Years van Joel Grainger. Tijdloos en puur.

Hun verhaal – Het begon in coronatijd. Wandelingen, picknicks, samen naar zee. Lauren was al bij Dean thuis nog voor ze een koppel waren. Vijf jaar later stonden ze hier, klaar voor de rest van hun leven.

Ouders Danny & Peggy – Schetsten Lauren als het nieuwsgierige baby'tje dat al grootkeek, dansend door het leven tot blessures roet in het gooiden, maar altijd sociaal en zorgzaam. En Dean? Een wielrenner – geen voetbalsupporter. "Je hebt een goeie keuze gemaakt."

Ouders Veerle & Alain – De geboorte van Dean begon chaotisch (verkeerd ziekenhuis!), maar Dean bracht structuur in hun leven. "Hij leerde ons met een ruimere blik kijken." Een boom van een vent met een warm hart. Toen Lauren kwam en Dean opeens veel ging wandelen, voelde het meteen goed. "Het mooiste is je kind gelukkig zien."

Lauren's belofte – Over de handschoenen die Dean meebracht op hun eerste date, voor het geval zij er geen had. Dat was hij in een notendop. Ze zei ja tegen hem als man, als beste vriend, tegen alle avonturen. "Je bent mijn veilige haven." Ze sloot af zoals elke avond: "I love you, ik zie je graag en te amo mi amore."

Dean's belofte – "Amai, die is zot – dat is exact wat ik zoek," dacht hij toen Lauren zonder handschoenen kwam bij -5°C. Hij beloofde zijn humor nooit te verlagen (zodat er over 20 jaar nog iemand lacht), af en toe een irritant kindje te zijn, en haar nooit op de tweede plaats te zetten. Zijn slotbelofte: "Ook al ebt de verliefdheid weg, mijn liefde voor jou zal alleen maar groeien."

Ringen – gebracht door petekind Noé.

Getuige Sébastien – Tweelingbroer van Lauren, terugblikkend op 26 jaar samen. Van parkjes in de living tot samen in de klas. Dean werd warm onthaald: "De Fourchette is in aantocht, geniet ervan!" De Patrijskes + bijna-aangetrouwden werden officieel Patrijskes + aangetrouwden.

Getuige Stef – "Patseir" voor één keer opzij. Dean als man met het hart op de juiste plaats, die er was op de moeilijkste momenten. Van logeerpartijtjes tot peter van Noé. "Je maakt Dean gelukkig, en daar ben ik meer getuige van dan enkel vandaag."

Bedanking – Bloemen voor de ouders, met heel veel liefde. Zonder hen stonden ze hier niet.

Muziek – Van Elvis en Tom Jones tot Suzan & Freek en Kygo – een soundtrack die de hele dag droeg.

Dean & Lauren, op jullie geluk, op jullie toekomst, op jullie liefde! 🥂

Samen één: Huwelijk Niky & Jonas — 20 juni 2026, Bassevelde

Op 20 juni 2026 mocht ik in Bassevelde voorgaan in het huwelijk van Niky en Jonas. Geen viering "voor de schone schijn", maar één die van begin tot einde ging over wat het écht is: verbondenheid. Met elkaar, met hun jongens Remi en Cériel, met de mensen die hen dragen — en met wie er niet meer bij kon zijn.

Binnenkomen op A Thousand Years

Jonas kwam naar voor aan de arm van zijn mama, Martine. Daarna de bloemenmeisjes, Ellie en Cleo, die de weg vrij strooiden. En toen Niky — niet alleen, maar samen met Remi en Cériel. Een gezin dat samen de zaal binnenwandelde, precies zoals ze ook samen door het leven gaan.

Eén kaars, vele vlammetjes

Bij het onthaal ontstaken we de grote kaars: dezelfde kaars die brandt bij elke viering waarin ik en mijn collega's mogen voorgaan. De kaars van het leven en de liefde, die dit koppel verbindt met alle mensen die vóór hen ja zeiden en hun kinderen lieten dopen. Daarnaast staken we kleine kaarsjes aan voor wie er niet, of niet meer, bij kon zijn. Het werd stil in de zaal. Zo hoort dat.

Wie zij zijn, verteld door wie hen het best kent

Wat deze viering zo rijk maakte, waren de stemmen rond het bruidspaar.

Martine, de mama van Jonas, opende. Een harde werker, rechtuit, haar wil is wet — en tegelijk de nona bij wie iedereen altijd terechtkan. Zij en Jonas zijn twee handen op één buik, en ze sloot ook Niky helemaal in haar hart.

Mare, de jongste zus, kreeg met een knipoog het label "het kakkersnestje" mee. Maar wie goed keek, zag vooral een jonge madam die vandaag al zoveel zorg opneemt voor Remi en Cériel. Veel meer dan een tante. Ook een padelvriendin en een klankbord voor Niky.

Pomelien, stiefzus en getuige, nam ons mee naar twee meisjes van acht die samen opgroeiden, elkaar in de puberteit compleet kwijtraakten — "als zij zwart zei, zei ik wit" — en elkaar daarna voorgoed terugvonden. Haar mooiste zin ging over het vertrouwen tussen Niky en Jonas:

"Met Jojo komt alles goed."

Nathan, getuige van Jonas en waterpolovriend, bracht de zaal aan het lachen én stilvallen:

"Alles wat kapot is, dat kan Jonas maken. Alles wat kan groeien, dat zal Jonas planten."

Om er meteen aan toe te voegen dat Jonas niet perfect is — de man die jarenlang de planning deed op het werk, maar in het dagelijkse leven een ramp is in plannen. Precies daar, zei hij, komt Niky binnen met structuur en reflectie.

Bo, beste vriendin sinds het middelbaar en pas zelf mama geworden van Élouise (met Niky als meter), vertelde over eindeloze ritten in dat oude polootje, macaroni uit de microgolf en een vriendschap die altijd haar weg terugvindt. Bijzonder detail: hun mama's zijn óók beste vriendinnen, en Bo groeide op met Jonas als een grote broer avant la lettre.

Simon, vriend sinds de wieg, ploegmaat en collega, sloot het rijtje. Dertig jaar vriendschap, twintig jaar samen in de eerste ploeg, en vandaag een sterk duo op het werk.

"Je bent voor mij een betrouwbaar baken van rust."

"'K ben zo trots op ons"

Voor de huwelijkssluiting las Remi, zes jaar, het gedicht Het leven, samen. Een wilde bras met een klein hartje, die met vaste stem voorlas:

Ma zie ons nu eens, we doen het toch maar — en we doen het verdomme goed ook.

Ik denk dat er op dat moment weinig droge ogen waren.

Het ja-woord en de beloftes

Drie vragen, drie keer een volmondig "ja, dat zijn we". Ook op de vraag of ze als papa en mama het spoor willen trekken voor Remi en Cériel.

Daarna volgden de geloften. Niky nam ons mee van die eerste waterpolomatch in het najaar van 2018 (ze kwam supporteren voor een ándere speler), via oudejaarsavond en die eerste date in de Zandvleuge waar ze om twee uur 's nachts met een koplamp op de dieren gingen bekijken, tot vandaag:

"Jonas, als jij thuiskomt, ben ik pas echt thuis."

Jonas antwoordde met een reeks beloftes die kort en helder waren — geen belofte dat alles perfect zal zijn, wél dat ze er nooit alleen voor zal staan. Zijn slot:

"Van alle beslissingen die ik ooit heb genomen, ben jij zonder twijfel de mooiste en de beste van allemaal."

De ringen werden binnengebracht door Remi. Toen de kus. En toen applaus.

De huwelijkskaars

Marieke, Niky's steun en toeverlaat en haar reismaatje, las de tekst bij de huwelijkskaars. Over een vlammetje dat een baken mag zijn, een verre vuurtoren waarnaar het altijd goed is terug te keren — en dat vooral nooit mag doven.

En dan: de flowerboys

Na het ondertekenen bedankten Niky en Jonas iedereen die tijd vrijmaakte, babysits regelde en zich optutte om hier te kunnen zijn. Hun inner circle, zoals ze het zelf noemden.

En omdat een goede viering ook mag eindigen met een lach, werden ze naar buiten begeleid door de enige echte flowerboys: Tuur en Jean, twee waterpolomaten. Lavendel vloog door de lucht, gegooid door de gasten zelf, en het glas ging omhoog.

Niky en Jonas, dank jullie wel om mij deze dag te laten meemaken. Blijf vooral doen wat jullie zo goed doen: samen. Niet standaard, soms chaotisch en af en toe een beetje te laat — maar altijd oprecht.

Wanneer twee wegen één worden — trouw Alexander & Camille in Hof ter Rode Poorte te Kruisem

Op 13 juni 2026 vierden Alexander en Camille hun liefde in het schilderachtige Hof ter Rode Poorte in Kruisem. Omringd door familie en vrienden, met hun zoontje Clément als stralend middelpunt, gaven ze elkaar het ja-woord in een warme, persoonlijke ceremonie vol symboliek en humor.

De intrede zette meteen de toon: Alexander kwam binnen aan de arm van zijn moeder, gevolgd door de kindjes — onder wie Clément en Noëlinne — en tenslotte Camille aan de arm van haar vader. A Thousand Years begeleidde dit ontroerende begin. Marjan, Alexander’s moeder, las het beeldrijke verhaal van de zaden — een subtiele herinnering dat liefde groeit als je erin blijft zaaien. De voorganger verbond het koppel met traditie en verbondenheid, en stak symbolisch de levenskaars aan.

Valentine las een prachtige beschouwing over de puzzel van het leven: twee stukjes die elkaar vinden en samen stukje bij beetje een rijker geheel vormen — precies hoe Alexander en Camille hun relatie opbouwen. Er volgde een vrolijke interactieve quiz geleid door Benoit, die de zaal aan het lachen bracht en het paar en hun gasten nog dichter samenbracht.

De beloften van het paar waren eenvoudig en oprecht. Camille prees Alexanders warmte en vaderschap, Alexander herinnerde aan de toevallige ontmoeting die hun verhaal in gang zette en beloofde er altijd voor hen te zijn. Ringen en de eerste kussen bezegelden hun ja-woord; later werd de huwelijkskaars gezegend als herinnering aan deze dag. Muziekevenementen — You Are The Reason en Can't Help Falling in Love — gaven elke stap extra emotie.

Getuigen, familie en vrienden deelden persoonlijke woorden: van liefdesverklaring tot lachwekkende anekdotes. Er was dank aan ouders voor liefde en opvoeding, en een zegenwens voor geluk vandaag en altijd. Zo gingen de gasten vol warmte en feeststemming richting receptie, met het gevoel dat twee levens niet alleen verbonden zijn, maar dat ze samen iets groters bouwen.

Kort: een intieme, liefdevolle dag vol aandacht voor kleine rituelen, persoonlijke woorden en veel warmte — een startpunt voor een nieuwe, gezamenlijke puzzel vol mooie stukjes.

Huwelijksceremonie van Kyana & Benjamin in Kasteel Coninxdonck (Gentbrugge)

Vrijdag 5/6 was het eerder regenachtig dan stralend, maar toch werd het een bijzonder mooie dag. In Kasteel Coninxdonck vierden we het ja-woord van Kyana en Benjamin — een warme, intieme ceremonie vol familie, herinneringen en beloftes voor de toekomst. Omringd door dierbaren stonden ook hun kinderen Aurora en Ramses centraal.

De sfeer De plechtigheid begon met muziek (o.a. “If I” van Alicia Keys en “You Are the Reason”) en een ingetogen intrede: Benjamin stond al vooraan met zijn bruidsjonkers, de bruidsmeisjes volgden, Aurora liep als bloemenmeisje en Ramses droeg mogelijk de ringen. Kyana kwam binnen aan de arm van haar vader — een ontroerend moment ondanks het miezerige weer buiten. De live-muziek, verzorgd met cello en viool (en tantrijn), schiep extra sfeer en maakte de momenten nog intenser.

Lezingen en symboliek Astrid (mama van Benjamin) las een gedicht over liefde als troost en zorg. Digna las “Raad eens hoeveel ik van je hou” — een teder moment met de kinderen. ik mocht als voorganger hun gezamenlijke weg schetsen: van de eerste ontmoetingen, samenwonen in Ursel, de komst van Aurora, verhuizen naar Lovendegem en Sleidinge, tot deze dag. Een grote levenskaars alsook hun huwelijkskaars symboliseerde verbondenheid en de aanwezigheid van alle mensen, ook over de grenzen van de tijd heen. .

Getuigenissen Familie en vrienden deelden herinneringen: Astrid, Chanelle, Sylvia en Tinka spraken vol liefde over de kracht en groei van Kyana en de liefde tussen het koppel. Deze getuigenissen benadrukten hoe familie, steun en gedeelde geschiedenis hen hebben gevormd.

Ja-woord en geloften Aurora las een stukje (Toon Hermans) en de getuigen — Lucien (vader van Kyana) en Jonas (vriend van Benjamin) — kwamen erbij. Tijdens de ondervraging bevestigden Kyana en Benjamin hun inzet: uit vrije wil, in liefde als man en vrouw, en als ouders voor Aurora en Ramses. Hun persoonlijke geloften waren eerlijk en warm: Kyana beloofde bewuster te leven, meer te genieten en tijd te maken voor elkaar; Benjamin beloofde haar te steunen, lief te hebben en samen verder te groeien.

Ringen, kus en huwelijkskaars De ringen werden uitgewisseld als teken van blijvende verbondenheid, gevolgd door de kus. Kimberly las over de huwelijkskaars: liefde als eeuwig licht dat warmte en samenhang brengt, ook thuis en in herinnering aan wie niet fysiek aanwezig is.

Muziek, ondertekening en afsluiting De live-begeleiding met cello en viool bleef de ceremonie omlijsten en zorgde voor emotionele diepgang. Na het ondertekenen bedankten Kyana en Benjamin hun ouders met een warm gedicht. Steven sloot af met een korte, speelse zegen (“Twee miljoen”) en het feest begon op de tonen van “Viva la Vida”.

Slot Ondanks regen en wolken bleef de dag zonneschijn in hart en sfeer: liefde, verbondenheid en gezamenlijke herinneringen maakten van deze dag een prachtige viering. Proficiat aan Kyana, Benjamin, Aurora en Ramses — veel liefde en geluk samen.

Stralend ja-woord in ’t Oud Gebinte te Izegem — Charlotte & Barry’s magische huwelijksdag

Op 8 mei werd ik getuige van iets moois: het huwelijk van Charlotte en Barry in het sfeervolle ’t Oud Gebinte te Izegem. Ik had het geluk hen te leren kennen, hun ceremonie samen uit te werken en die plechtigheid te mogen voorgaan. Het was een dag vol intimiteit, humor, herkenning en grote verbondenheid.

De opbouw van de ceremonie:

De intrede zette meteen de toon: A Thousand Years (Christina Perri) vulde de ruimte toen de suite plaatsnam en Barry met zijn moeder binnenkwam; later bracht Give Me Away (Riley Roth) het ontroerende moment toen de vader zijn dochter weggaf. Kleine handen van bruidsmeisje Ellis droegen de ringen; de bruid kwam binnen aan de arm van haar vader — een klassiek en teder beeld.

Teksten en gevulde momenten Verschillende mensen deelden hun woorden: een gelezen tekst door Ingrid (“Een blik, een woord, een verhaal”) benadrukte hoe kleine momenten uitgroeien tot een levensverhaal. Kimberly (zus van Barry) vertelde hoe zij het begin van dit verhaal een duwtje gaf; haar woorden waren warm, eerlijk en vol herkenning. De voorganger sprak over verbondenheid, over de levenskaars als symbool die van plek tot plek liefde meedraagt, en over wie er vandaag niet fysiek aanwezig kon zijn maar wel in licht en herinnering meeleefde.

Persoonlijke getuigenissen en geloftes Filip, de papa van Charlotte, sprak liefdevol over verliefd worden versus groeien in liefde — een mooi bruggetje naar het moment van de huwelijksbeloften. Zowel Charlotte als Barry lazen hun eigen geloftes: Charlotte vol herinneringen aan die eerste kus in Brugge en beloftes vol zorg (en koekjes), Barry met eerlijkheid en zijn belofte om er altijd te zijn — mét af en toe een dinosaurusfeitje. Het ringenmoment, uitgevoerd door Ellis, maakte het symbolische karakter van hun belofte tastbaar.

Getuigen en vriendschappen De getuigen en vrienden gaven kleur en humor aan de ceremonie: Jeroen deelt herinneringen aan avonturen, sportieve uitdagingen en de “gewoon springen”-mentaliteit van Barry; Stephanie bracht een vleugje Disneymagie met warme anekdotes over vriendschap en samen groeien. Familieleden — waaronder mama Karlien en Saar — lazen vol liefde en speelsheid over het opgroeien, de zorg en het samen worden.

Rituelen en muziek Na de geloftes en het ringen volgde de kus, gevolgd door een symbolisch moment van samen planten (boom/bloem) dat Saar las. Muziekmomenten (Happy Together — The Turtles, Turning Page — Sleeping At Last, You’ll Be In My Heart — Brent Morgan en afsluitend Can You Feel The Love Tonight — Elton John) ondersteunden de sfeer: soms licht en speels, soms zacht en ontroerend.

Dankbaarheid en zegen Er waren veel woorden van dankbaarheid richting de ouders en iedereen die het paar ondersteunde. De ceremonie eindigde met een zegen en een warm gevoel van verbondenheid: niet alleen tussen Charlotte en Barry, maar ook met iedereen die hen liefheeft — dichtbij en veraf.

Slot Het was een eer om dit verhaal met hen te schrijven en te begeleiden: van eerste berichtje tot het ja-woord in Izegem. Hun verhaal toont dat liefde groeit in kleine momenten, gedeelde avonturen en het dagelijkse kiezen voor elkaar. Charlotte & Barry: veel geluk, veel knuffels, vele duiken (in zee en in het leven) en een huis dat blijft groeien tot een warm thuis.

Proficiat, en dank aan iedereen die deze dag zo vol liefde maakte.

#CharlotteEnBarry #Trouwdag #Huwelijk #OudGebinte #Izegem #Liefde #JaIkWil #WeddingBelgium #Bruiloft #LoveStory #SamenVoorAltijd #Ceremonie #FamilieEnVrienden #MarriedInMay #HappyTogether #AThousandYears #TurningPage #YoullBeInMyHeart #GiveMeAway #DelenEnDromen #VanBruggeNaarRumbeke #DuikenEnAvontuur #HomeSweetHome #KnuffelsEnKus #ProostOpDeLiefde

Liefde aan de kust: Het droomhuwelijk van Kim & Cindy - Pier te Blankenberge

De ceremonie begon als een sprookje: aankomst met een koets, bruidskinderen die bloemblaadjes strooiden en live muzikanten (justafewofus.be) die meteen de toon zetten. Instrumentale My Heart Will Go On zweefde zacht over de pier en bracht iedereen stil.

Opening en woorden Jessie en Ilse openden bij de rand van de zee met een ontroerende tekst over tijd, diepte en vertrouwen. Als voorganger mocht ik iedereen welkom heten en spreken over verbondenheid tussen verleden en toekomst rondom een levenskaars — licht als teken van warmte en verbondenheid. Verhalen volgden: de metafoor van de twee vissen, gelezen door Joran, raakte aan hoe liefde aanvoelt en elkaar sterker maakt.

Rituelen en muziek Het werd een ceremonie van symbolen: een zandceremonie met vier lagen — één voor Cindy, één voor Kim, twee voor hun zonen — waarna ikzelf als ceremoniespreker een extra verbindende laag toevoegde, in naam van al hun geliefden, als bezegeling van hun verbinding. Tijdens het schrijven van wensen voor in de grote fles (message in the bottle) klonk ‘Jij bent mijn hartslag’ en later ‘Love Shine a Light’ terwijl de boodschapjes werden samengebracht.

Beloftes, ringen en zegening volgden — liefdevol, eerlijk en vol beloftes voor samen oud worden — waarna de ringen werden uitgewisseld en de kus het feest opende. De huwelijkskaars werd ontstoken als blijvend aandachts- en troostpunt.

Slot en dank Geert sloot af met een zegen over de reis op zee: samen stuwen, elkaar dragen en telkens terugvinden. Kim & Cindy bedankten familie, vrienden, muzikanten, fotograaf en iedereen die dit wilde meevieren. Het werd een avond vol nabije gesprekken, plezier en de belofte van nog vele gedeelde golven.

Een dag om te koesteren Tussen kermisverhalen, kleine dagelijkse dingen en grote beloften toonde deze viering hoe het leven van twee mensen en hun kinderen samenstroomt tot één vertrouwde beweging. Proficiat, Kim & Cindy — op veel liefde, avontuur en kalme havens.

Aan de rand van de zee
Waar het water zacht ademt
En de tijd even vertraagt,
Begint dit moment. 

De golven komen en gaan
Zoals dagen en jaren
Zoals alles wat groeit
Door samen te zijn.

De zee kent geen haast
Maar wel diepte.
Zoals liefde geen haast kent,
Maar wel vertrouwen.

Hier, tussen eb en vloed,
Tussen wat was en wat komt,
Staan Cindy en Kim
Die elkaar hebben gevonden
Niet luid, niet groots,
Maar stil en zeker,
Zoals de zee
Altijd weer de kust vindt.

En in dat vinden,
In dat blijven,
In dat elkaar verstaan zonder woorden,
In dat elkaar dragen en aanvullen,
Begint vandaag
Voor Cindy en Kim
Een belofte die met hen meebeweegt
Zoals de zee
Altijd weer
Naar elkaar terug.

Een warme, persoonlijke huwelijksviering in Salons Denotter, Zedelgem

Op een prachtige dag in Salons Denotter gaven Kelly en Lorenz elkaar het ja-woord. De locatie — elegant en sfeervol — bood het perfecte decor voor een intieme en emotionele ceremonie waarin liefde, familie en nabijheid centraal stonden.

Wat deze viering zo bijzonder maakte, was de persoonlijke inbreng van velen. De kinderen van Kelly en Lorenz speelden een ontroerende rol: zij brachten de ringen naar voren, strooiden bloemblaadjes en namen een plek dicht bij hun ouders in om mee te luisteren naar de beloftes. Het zorgde voor momenten van puurheid en verbondenheid die de sfeer extra warm en oprecht maakten.

Ook ouders en getuigen leverden betekenisvolle bijdragen. Hun woorden, aanwezigheid en steun maakten het geheel nog intiemer en gaven de ceremonie die persoonlijke touch die zo bij Kelly en Lorenz past. De combinatie van welgekozen teksten, persoonlijke beloften en herkenbare momenten zorgde voor een viering die niet alleen mooi oogde, maar vooral ook écht voelde.

Persoonlijk voelt het als een voorrecht dat ik hun verhaal mocht horen en dat ik hen mocht begeleiden in de voorbereiding. Samen de weg afleggen naar deze dag maakte het proces al bijzonder — en de uiteindelijke ceremonie overtrof alle verwachtingen: liefdevol, persoonlijk en met aandacht voor de belangrijke mensen rondom hen.

Proficiat, Kelly & Lorenz — dank voor het vertrouwen en voor deze onvergetelijke dag. Veel geluk en liefde samen!

Een betoverend huwelijk vol traditie en persoonlijke verhalen: Justine & Maxim in Rotsaert

Ik mocht getuige zijn van een bijzonder huwelijk dat de ziel en het hart van traditie perfect combineerde met een persoonlijke touch. Justine en Maxim kozen voor een dag die hun verhaal, hun liefde en hun tradities volledig tot leven bracht, in het prachtige domein Rotsaert.

De viering begon heel bijzonder, met een traditioneel en indrukwekkend moment: de bruid kwam met de boot. De rust en schoonheid van het water, de glimlach op de gezichten van iedereen, en vooral de trotse blik van haar vader die haar roeier was, maakten deze scène onvergetelijk. Het symboliseerde niet alleen haar reis naar een nieuw hoofdstuk, maar ook de steun en liefde van haar familie die haar begeleidt.

Tijdens de ceremonie klonken de prachtige klanken van live pianomuziek, gespeeld door Hans Vande Walle. Zijn betoverende melodieën brachten iedereen in een dromerige sfeer, waardoor het gevoel nog intenser werd. Zijn muziek vormde een prachtige achtergrond voor een viering die sterk gebaseerd was op inspiratie en traditie.

Wat deze ceremonie zo bijzonder maakte, was de persoonlijke benadering. Het verhaal van Justine en Maxim werd overheersend gebracht, met veel aandacht voor de momenten die hen gevormd hebben en de dromen die ze samen delen. Deze mooie balans tussen traditie en persoonlijke expressie maakte dat iedereen zich verbonden voelde.

Een dag om te koesteren, vol emotie, liefde en warmte. Van harte proficiat aan het schitterende koppel en aan alle aanwezigen die deze dag onvergetelijk maakten. Op naar een mooie toekomst samen! 💖

Een prachtige dag vol liefde in Ursel: Glenn en Céline zeggen vol vertrouwen ja!

Op een bijzondere plek, tussen de maïsvelden, vond onlangs een betoverend huwelijk plaats. Glenn en Céline gaven elkaar het jawoord in een intieme, gezellige thuisgelegenheid. De sfeer was warm en authentiek, precies zoals zij zijn. Hun binnenkomst, met 6 PK door 6 zwarte paarden getrokken, in een schitterende witte kar – alsof ze hun sprookje binnenkwamen.

Vroeger mocht ik al eens in de kapel in hun buurt , hun kinderen dopen, en sindsdien heb ik al veel mooie momenten mogen delen met dit lieve en no-nonsense gezin. Ze doen alles met hun volle hart. Vandaag was dat niet anders. Hun ja-woord was simpel, maar krachtig – een mooie bevestiging van hun vertrouwen in elkaars toekomst.

Ik ben ervan overtuigd dat dit koppelt samen nog heel veel geluk en mooie herinneringen zullen creëren. Glenn en Céline, ik wens jullie alle goeds toe voor de reis die voor jullie ligt. Jullie maken er vast en zeker iets heel bijzonders van!

Een onvergetelijke huwelijksviering voor Annelies en Yannic in Diksmuide

Het was een eer om betrokken te mogen zijn bij de bijzonder dag van Annelies en Yannic in Domein Het Eikennest, Diksmuide. Een jaar voor deze viering, begon ons verhaal met een uitgebreid kennismakingsgesprek, waarin ik hun unieke levensreis in kaart bracht. Van hun jonge jaren tot de kronkels en verrassingen die het leven hen bracht, hun verhaal was rijk, authentiek en inspirerend.

Het hoogtepunt kwam toen Yannic haar ten huwelijk vroeg, als een ware verrassing. Het antwoord was zeker en krachtig, JA… Dat Ja-woord werd tot driemaal toe herhaald en werd aangevuld met persoonlijke beloftes en ringen. De vele aanwezigen mochten allen getuige zijn, familie en vrienden.. De viering zelf was een harmonieus samenspel van muziek, persoonlijke en oprechte woorden van vrienden en familie, en een sfeer van diepe verbondenheid.

Deze dag laat zien dat liefde en authenticiteit hand in hand gaan. Van harte proficiat aan Annelies en Yannic — op een leven vol geluk, avontuur en mooie herinneringen samen!

Een betoverend huwelijk van Arno en Melissa in Brouwerij Haeseveld te Sint-Amandsberg

Op een prachtige dag in Brouwerij Haeseveld te Sint-Amandsberg straalden Arno en Melissa opnieuw, dit keer voor het allermooiste moment: hun huwelijk. Ik mocht deze bijzondere dag voorbereiden en vorm geven, uitwerken en ook deze viering voorgaan. Ik voelde meteen de warmte en verbondenheid tussen beiden en hun families. Het was een eer om opnieuw met hen en hun families samen te mogen werken.

Het verhaal van Arno en Melissa begon zo'n acht jaar geleden in de Overpoort, een plek die voor hen symbool staat voor de start van hun avontuur. Later volgden de Lokerse Feesten en talloze feestjes waar ze als een liefdevol koppel door het leven gingen. Hun liefde heeft zich gaandeweg ontwikkeld tot een mooi, stevig fundament, gebouwd op vertrouwen, vreugde en verbondenheid.

Op hun huwelijksdag speelde hun getuigen een bijzondere rol. Ze waren niet alleen getuige van hun liefde, maar maakten het moment extra memorabel met een eerlijke en hartverwarmende bijdrage.

Arno en Melissa hebben een prachtige start opgebouwd en gaven elkaar hun ja-woord voor een gezamenlijke toekomst. In de intieme sfeer van Brouwerij Haeseveld en omringd door familie en vrienden, beloofden ze hun liefde en trouw. Het was een dag vol geluk, emotie en prachtige herinneringen, waarin de liefde tussen twee mooie mensen centraal stond.

Ik wens Arno en Melissa alle geluk van de wereld toe op hun weg samen. Mogen ze blijven stralen en genieten van elke nieuwe dag die ze samen mogen beleven.

Een liefde die begon met een klik op haloweendate – Tineke & Chesney huwden in Ternat

Het huwelijk van Tineke en Chesney werd een mooie viering van liefde en verbinden. Ze leerden elkaar kennen, de echte vonk sloeg over tijdens een Halloween date die voor altijd in hun herinnering gegrift staat. Daar, onder de sfeervolle halloweenversiering, voelde je meteen dat er iets bijzonders was.

In de jaren die volgden, bouwden ze samen aan hun liefde. Studiejaren, de komst van een schattige kat die hun leven compleet maakte, en uiteindelijk het zoeken naar hun droomhuis. Alles bracht hen dichter bij dat ene moment: hun ja-woord.

Dat speciale moment vond plaats op de binnenkoer van Hof te Vitseroel in Ternat, een locatie vol charme en sfeer. Alles was tot in detail verzorgd, en de liefde van het paar stond centraal. Persoonlijke getuigenissen maakten de dag nog intiemer en betekenisvoller, en we mochten meevieren van hun verhaal vol liefde, humor en vastberadenheid.

Een dikke proficiat aan Tineke & Chesney! We wensen jullie een leven vol geluk, avontuur en liefde. Op naar een schitterende toekomst samen! 💍✨

Het avontuur van liefde: het huwelijk van Dries & Carolien in Moerbeke

20 juli vierden we de bijzondere dag waarop Dries en Carolien hun liefde bezegelden in een prachtig huwelijk. Hun verhaal begon ongeveer vijf jaar geleden, in coronatijden, met een swipe en een eerste afspraakje. Wat begon als een spontane ontmoeting, groeide al snel uit tot een stevige relatie en liefdevolle verbondenheid.

Het huwelijk werd gevierd als een echt avontuur. Zoals Thomas het voorlas, is een huwelijk een reis vol mooie momenten, groeiprocessen en uitdagingen. Het is een belofte van liefde, vertrouwen en samen streven naar harmonie en rust.

Tijdens de ceremonie was er ruimte voor luisterrijke woorden over liefde, verbondenheid en de kracht van het samen op pad gaan. De levenskaars werd ontstoken – een symbool van blijvende liefde, ook in tijden van vreugde en verdriet.

Dries en Carolien’s verhaal is er één van harmonie en complementaire eigenschappen: zij is zorgzaam en ondernemend, hij rustig en luisterend. Samen vormen ze een team dat klaar is om samen door het leven te stappen, met Nora en mogelijk meer kleine gezinsleden in het verschiet.

Iedereen die aanwezig was, voelde de kracht van hun beloftes en de liefde die hen verbindt. Na de ringen en de mooie woorden, wordt hun liefde nu officieel bezegeld met een kus en het uitgesproken ja-woord.

We wensen Dries en Carolien een leven vol avontuur, liefde en geluk. Moge jullie verbinding blijven groeien, ondanks de uitdagingen die het leven brengt.

Proficiat, en mogen jullie altijd de kracht vinden in jullie liefde voor elkaar!

Een betoverende huwelijksplechtigheid in de boskapel van Hof ter Rode Poorte te Kruisem

Ik had de eer om een bijzondere en eigentijdse huwelijksplechtigheid te mogen leiden in Hof ter Rode Poorte te Kruisem. Een persoonlijke ceremonie, verankerd in de natuur en vol liefde en verbondenheid.

Dit keer was het de dochter des huizes, Lisa, die haar ja-woord gaf aan Marino. Een gelegenheid die extra betekenis kreeg door de rijke verbondenheid die zij delen. Samen met hun twee prachtige kinderen, die ik in de voorbije jaren ook mocht dopen, vormen ze een hecht en liefdevol gezin. Het is een grote zegen om op zulke belangrijke schakelmomenten de vertrouwenspersoon te mogen zijn, om hun verhalen opnieuw te beluisteren en te vertolken binnen een betekenisvol en hartverwarmend kader.

In plaats van de rozentuin, ging de viering van Lisa en Marino door in de koelte van een kathedraal van bomen, een ruimte die zij zelf omschrijven als hun ‘boskapel’. Een prachtige setting om hun ja-woord te horen, omringd door de natuurlijke pracht die symbool staat voor de groei en kracht van hun liefde.

Vooraf was er een fotobooth, waarin gasten een persoonlijke foto konden maken. Deze foto werd tijdens de ceremonie beschreven en nadien aan een boom gehangen – een symbool van hun jarenlange band, want zij kennen elkaar al ruim zeven en en half jaar.

Ik wens Lisa en Marino dat hun liefde verder mag groeien, geworteld in goedheid, omringd door de warmte van de mensen die zij dierbaar zijn. Moge hun verhaal blijven bloeien en de kracht vinden in de eenvoud en puurheid van de natuur en hun verbondenheid.

Een onvergetelijke western huwelijk van Angela en Kevin in Tielt

Op vrijdag 18 juli mocht ik het voorrecht genieten van het huwelijk van Angela en Kevin, gehouden in de prachtige locatie De Steenovehoeve in Tielt. De zon straalde volop, waardoor de ceremonie perfect buiten kon plaatsvinden. Het was een dag vol emotie, liefde en persoonlijke aandacht, met maandenlange voorbereiding die haar vruchten afwerptte.

De ceremonie werd gekenmerkt door persoonlijke verhalen, eigen teksten en mooie gedichten, waardoor het geheel zeer intiem en echt voelde. Het huwelijk had een echte western sfeer, wat een unieke en charmante twist gaf aan deze bijzondere dag.

Een hoogtepunt was de bijdrage van dochter Kinaya, die twee prachtige liederen bracht — een schitterende muzikale toevoeging die iedereen ontroerde. Chapeau! 🎤🎶

Deze dag liet ons even stilstaan bij de kracht van liefde: liefde die verbindt, liefde die ons samenbrengt, en liefde die het leven feestelijk en betekenisvol maakt.

Van harte gefeliciteerd, Angela en Kevin! Jullie liefde en geluk stralen op deze bijzondere dag en zullen jullie altijd bijblijven.

Een betoverende dag vol liefde: het huwelijk van Katinka en Kim

Op zaterdag 26 juni 2025 kwam een bijzonder liefdesverhaal tot leven in het sfeervolle Pauwkenshof te Destelbergen. Katinka en Kim maakten hun droom waar en gaven elkaar het jawoord in een intieme en persoonlijke viering.

Het was een groot genoegen om hen te mogen leren kennen. Hun openheid, enthousiasme en eerlijke verhalen maakten dat we samen een unieke dag konden plannen, waarin elk detail de liefde en het verhaal van het koppel weerspiegelde. We hebben alle puzzelstukjes zorgvuldig bekeken en uitgewerkt, van de persoonlijke teksten van de ouders tot creatieve aankondigingen door Katinka en Kim zelf.

Wat deze dag extra bijzonder maakte, was de aanwezigheid van hun dochter Nina. Zij was niet alleen de trotse bewaker van de ringen, maar ook de bevoorrechte getuige die mama en papa de toestemming gaf om in het huwelijk te treden. Haar kleine lach en de liefdevolle steun van haar gezichtsuitdrukking maakten de dag compleet.

Deze dag ademde liefde, verbondenheid en hoop op een mooie toekomst samen. Van harte gefeliciteerd, Katinka en Kim! Wij wensen jullie alle geluk en liefde die het leven te bieden heeft.