Een kleurrijke brug naar de toekomst: de dubbele doop van Clarisse en Edgard
Op zaterdag 22 augustus 2026 kwamen familie en vrienden samen in Hansbeke voor een warme en bijzondere dubbele doopviering bij Clarisse en Edgard thuis. Te midden van vertrouwde gezichten, liefdevolle woorden en mooie muziek werden beide kinderen omringd door de mensen die hen op hun levensweg willen begeleiden.
De viering begon met het beeld van twee kleine handjes, veilig geborgen in een grote hand. Handjes die vandaag nog klein en teer zijn, maar later hun eigen weg zullen vinden: om te helpen, te troosten, te geven, te delen en misschien ooit een eigen kind te koesteren.
Met het ontsteken van de grote levenskaars en de kleine kaarsjes werd ook stilgestaan bij wie er niet bij kon zijn: pepe Marcel, nonkel René, Benoit, Francine en Robert. Hun aanwezigheid kreeg een plaats in het hart van deze dag.
Het verhaal van de oude bruggenbouwer gaf de viering een bijzondere betekenis. Een brug bouwen van nu naar de toekomst, van de ene mens naar de andere, van donker naar licht en van verdriet naar vreugde. De kleurrijke regenboog werd zo een prachtig symbool voor het leven dat Clarisse en Edgard tegemoet gaan.
Ook hun namen kregen een persoonlijke en liefdevolle betekenis. Clarisse draagt de naam van haar overgrootmoeder en wordt steeds meer zichzelf: culinair, lief, intelligent, empathisch en vol aanstekelijke energie. Edgard kreeg zijn naam vanuit een lang gekoesterde wens en toont zich als een guitige, aanhankelijke deugniet, dolblij en eigenwijs — de beste vriend van zijn grote zus.
Tijdens de symbolische handelingen werden Clarisse en Edgard gedragen door hun peter en kregen ze een gegraveerd armbandje omgedaan door hun meter. Die gebaren drukten uit wat hen omringt: verbondenheid, bescherming en de belofte dat ze nooit alleen door het leven hoeven te gaan.
Rond de doopschaal werden foto’s gelegd waarop familie en vrienden persoonlijke wensen voor beide kinderen schreven. Zo werd het water als het ware gezegend met alle liefde, hoop en goede woorden die tijdens de viering werden uitgesproken.
Clarisse en Edgard werden gedoopt in de naam van de Vader die liefde is, de Zoon die een voorbeeld was en de Geest die leven geeft. Bij de zalving kregen hun ogen, oren, mond, handen en voeten een mooie levensopdracht mee: kijken naar het goede, luisteren naar anderen, spreken met liefde, zorgzaam handelen en hun eigen weg gaan.
De beloftes van hun ouders, meter en peter maakten duidelijk dat er rond Clarisse en Edgard een warme gemeenschap staat. Een gemeenschap waarin eerlijkheid, waardering, loyaliteit, vriendschap en respect belangrijk zijn. Een thuis waar de deur altijd openstaat — in mooie én moeilijke momenten.
Als afsluiting werden de kinderen letterlijk op handen gedragen, veilig in een groot kleurrijk doek. Daarna deelden broer en zus een ontroerend moment op het gras, een beeld dat ongetwijfeld een dierbare herinnering zal blijven.
Het was een viering vol kleur, muziek, warmte en verbondenheid. Een dag waarop Clarisse en Edgard welkom werden geheten in het leven en omringd werden door liefde die met hen mag meegroeien.
Lieve Clarisse en Edgard, geef jullie leven een eigen kleur. Bloei open als bloemen in de zon en weet dat jullie altijd gedragen worden door de liefde van velen.
