Cézanne gedoopt – Een klein meesterwerk, omringd door liefde, kleur en een gezonde dosis lawaai

Op zondag 14 juni 2026 kwamen familie en vrienden samen in feestzaal De Klokke te Baaigem voor de doop van Cézanne. Een bijzondere viering, niet alleen voor haar, maar ook voor iedereen die haar liefheeft.

Papa opende met een warme glimlach en een knipoog naar het verleden: precies twee jaar geleden stonden ze hier ook, voor grote zus Babette, die haar eigen doop grotendeels wegsliep. De lat lag hoog voor Cézanne, maar ze maakte er haar eigen feest van.

Na een hartelijke verwelkoming door de voorganger en het ontsteken van de doopkaars, werd het verhaal 'De Haas & De Vos' voorgelezen. Een speels bosverhaal waarin water, een zegen en een 'vitamientje voor de ziel' centraal stonden – tot groot plezier van jong en oud.

De grote ontroering kwam bij de naamgeving. Cézanne – geboren op 10 april 2026 – kreeg een naam die klinkt als een kunstwerk. Mama vertelde hoe Babette al kleur gaf aan hun leven, en hoe Cézanne het ontbrekende puzzelstukje is. Samen vormen ze nu het allermooiste palet.

Er werden beloftes uitgesproken. Papa beloofde een trouwe bodyguard te zijn, een schouder in moeilijke tijden, en een thuis vol geborgenheid. Mama beloofde magie, dromen en een hand om vast te houden. Meter Orphelia en peter Jochem spraken hun warme woorden, en grote zus Babette – de absolute ster van de middag – beloofde haar zusje te leren vliegen, indiaantje te spelen en haar te beschermen in het donker.

Na de muziek van Stef Bos en Trinity volgde het doopritueel. Het water werd gezegend, en iedereen schreef een wens voor Cézanne op een madeliefje. De zalving gebeurde niet alleen door de voorganger, maar ook door Babette – een eigenwijs, teder moment. Elk lichaamsdeel werd gezegend: het hoofdje vol dromen, de oogjes die de wereld moeten zien, de handjes om te bouwen en te knuffelen, de voetjes om te dansen en te huppelen, en het hartje als kompas door het leven.

Cézanne werd gedragen in een groot, kleurrijk doek – symbool van de gemeenschap die haar omringt.

Steven sloot af met een wijs verhaal over groeien: geduldig, bedachtzaam, en uiteindelijk vliegen als de mooiste vlinder. Mama en papa nodigden iedereen uit voor het echte werk: spelen voor de kinderen, aperitief voor de volwassenen, en goed eten voor iedereen.

Het was een dag vol tranen, lachbuien, warme woorden en onvergetelijke momenten. Welkom, kleine Cézanne. Mag je groeien in kleur, liefde en avontuur.

Welkom in het nest, kleine Flo: Een hartverwarmende tuindoop in Buggenhout

Op zondag 14 juni 2026 scheen de zon niet alleen aan de hemel, maar vooral in de harten van de familie van de kleine Flo. Thuis in de vertrouwde tuin in Buggenhout kwamen geliefden samen voor een heel bijzondere mijlpaal: de doopviering van Flo. Als voorganger was het een voorrecht om deze warme, persoonlijke ceremonie te mogen begeleiden en Flo te verwelkomen in de gemeenschap.

Het nest en de symboliek van de gans

Vanaf het eerste moment werd duidelijk hoeveel zorg en liefde er in deze viering was gestoken. Op het geboortekaartje van Flo staat een afbeelding van een gansje — een prachtig symbool voor trouw aan dierbaren, waakzaamheid, zorgzaamheid en samenwerking. Als trekvogel staat de gans bovendien symbool voor de grote reis van het leven.

Om Flo een geborgen start te geven, werd er in de tuin een symbolisch nest gecreëerd. Zus Lea legde er liefdevol een eitje in als teken van haar bescherming en het samen op weg zijn. Ondertussen versierden neefjes en nichtjes Mon, Lou en Lea met veel enthousiasme de letters van Flo’s naam.

Een betekenisvolle naam en een bijzonder viergeslacht

Toen ouders Tess en Lucas de naamgeving toelichtten, werd de diepere betekenis pas echt voelbaar. FLO staat voor bloeien, de lente en groei. Daarnaast draagt Flo de naam van een bijzonder viergeslacht, met overgrootmoeder en meter Francine aan het hoofd, en eert haar naam de herinnering en aanwezigheid van opa Flor, meter Tinneke, peter Leon, peter Albien en oma Maria.

Haar ouders gaven de drie letters bovendien een persoonlijke wens mee:

• F voor Fierheid en kiezen voor Fair zijn.

• L voor alle Liefde die ze mag uitstralen, maar ook van Lolbroekje en Leergierig in het leven staan.

• O voor Ondernemend, Oprecht en Open staan voor anderen.

Liefdevolle doopbeloften en warme pluimen

De doopbeloften brachten ontroering bij alle aanwezigen. Ouders Tess en Lucas beloofden Flo een thuis vol liefde en bescherming, terwijl peters Guy en Geert hun hart lieten spreken. Opa en peter Guy omschreef Flo prachtig als "het goud aan mijn regenboog", en peter Geert verwelkomde haar als "ons laatste gansje dat de familierij sluit".

Een van de meest serene momenten was de handoplegging en de zegen van de overgrootouders, gevolgd door het ritueel met de pluimen. Iedere aanwezige hield een zachte veer vast, gaf er een stille wens en warmte aan mee, waarna de kinderen de pluimen verzamelden. Steven legde ze in het doopwater, zodat al die liefdevolle wensen Flo letterlijk omringden tijdens haar doopsel.

Zalving van de zintuigen en feestelijke toost

Na het dopen met levend water voldeed een prachtig ritueel: de zalving van de zintuigen door de ouders, grootouders en meters. Van haar oogjes (om een regenboog aan kleuren te zien) en mondje (om lieve dingen te zeggen en te lachen) tot haar handjes en voeten (om haar eigen pad te kiezen). Vervolgens staken Tess en Lucas de doopkaars aan als symbool voor warmte, licht en levensvreugde.

Na het vrolijke verhaaltje van Gonnie en Gijsje, voorgelezen door de kinderen, klonk een feestelijk Hip hip hoera! en werd er op het leven van Flo getoost op de vrolijke tonen van Herman van Veen.

Een intieme tuindoop als deze herinnert ons eraan waar het in het leven écht om draait: liefde, verbondenheid en een warm nest om in op te groeien. Welkom in het leven, kleine Flo!

Thuisdoop van Coline — Oosterzele, zaterdag 13 juni 2026

Een naam, gefluisterd en gevierd

Er zijn dagen die je later niet meer helemaal kunt navertellen, maar wel blijft voelen. Zaterdag 13 juni 2026 was zo'n dag. In een huis in Oosterzele, tussen familie en vrienden, werd Coline gedoopt — omringd door mensen die vooral één ding kwamen zeggen: je bent welkom.

Marie en Dimitri kozen bewust. Niet omdat het zo hoort, wel omdat dopen voor hen een eerste stap is naar het horen bij een groep waartoe zij ook behoren, omdat ze dat stukje verhaal en cultuur willen doorgeven, en omdat Coline haar grootvader zal kennen als "Opa hemel" — een naam die pas betekenis krijgt als je hem ergens kunt thuisbrengen.

Uitkijken naar wie je bent

Marie zette de toon: "Vanaf jouw prille bestaan keek ik uit naar jou. En ook vandaag is het nog uitkijken naar wie jij bent en nog zal worden." Daarna klonk het welkomstgedichtje: er zullen handen zijn die je dragen, en armen waar je veilig bent.

De grote levenskaars werd ontstoken, met daarrond kleine kaarsjes voor wie er niet bij kon zijn — in het bijzonder voor Opa hemel, de papa van Marie.

Een naam om zelf in te vullen

Dimitri en Marie spraken haar naam hardop uit: Coline, uit duizenden gekozen, voor het eerst gefluisterd net na haar geboorte. "Je moet ons niet worden, je zal jezelf worden."

Bij de handoplegging klonk het beeld van een dak boven het hoofd, een warm nest, en de wens om telkens opnieuw te kiezen voor het goede — met het gebed van Franciscus van Assisi om sereniteit, moed en wijsheid. Ondertussen speelde "Mooi" van Marco Borsato.

Beloftes zonder pretentie

"We hebben niet alle wijsheid in pacht." Wat de ouders wél beloofden: luisteren, geduld opbrengen, proberen te begrijpen ook wanneer ze even niet dezelfde taal spreken, en Coline steunen zodat ze wordt wie ze zélf wil zijn. Meter Annabelle en peter Geraard spraken hun eigen engagement uit, gevolgd door "I Knew I Loved You".

Het water en de wensen

Rond de doopschaal lagen foto's van alle genodigden, met op de achterzijde een wens of waarde voor Coline. Zo werd het water omringd door de goede woorden van iedereen die van haar houdt.

"Coline, ik doop je, in de naam van de Vader die Liefde is, in de naam van de Zoon die een voorbeeld was voor ons, en in de naam van de Geest die leven geeft."

Gezegend van kop tot teen

Bij de zalving kreeg elke zegen een tegenbeweging die hem dieper maakte:

• Ogen — dat ze het mooie ziet, maar ook het duister kent, want je ziet pas sterren als het donker wordt.

• Oren — dat ze luistert naar mensen, maar ook de stilte omarmt, want je hoort pas als het stil is.

• Mond — dat ze lacht en troost, maar ook kan zwijgen, want spreken wordt pas echt als je ook zwijgen kan.

• Handen — dat ze geeft en deelt, maar ook openstaat om te ontvangen.

• Voeten — dat ze haar eigen weg gaat, maar ook stilstaat om anderen mee te laten gaan.

Op handen gedragen

Het slotbeeld zei alles: Coline werd letterlijk op handen gedragen in een groot kleurrijk doek. Na de zegen en de vredewens werd de doopakte ondertekend, terwijl "Somewhere Over the Rainbow" de kamer vulde.

Coline, je hoort erbij. En je staat er nooit alleen voor.

Elliott, gedragen door liefde en kleur – thuisdoop te Destelbergen

Op een warme, intieme dag mocht ik voorgaan in de doopviering van de kleine Elliott. De viering vond plaats bij hem thuis, in de vertrouwde omgeving waar hij elke dag mag opgroeien, ontdekken en zichzelf zijn. Samen met zijn ouders, familie en meter en peter werd het een bijzonder moment vol liefde, verbondenheid en mooie symbolen.

De viering begon met een welkom door Olivier. Daarna werd de kaars ontstoken: het licht dat Elliott mag begeleiden op zijn levensweg. Ook de kleurrijke gebedskraag kreeg een plaats. De kleuren herinnerden ons eraan dat het leven rijk en veelzijdig is, en dat ieder mens daarin zijn eigen unieke kleur mag laten zien.

Bij het ontsteken van de kleine kaarsjes werd ook even stilgestaan bij de mensen die er die dag niet bij konden zijn. Op die manier waren ook zij, op hun eigen manier, aanwezig in deze bijzondere viering.

Even de tijd nemen voor Elliott

In de tekst Even de tijd… werd Elliott op een warme en liefdevolle manier toegesproken. Hij brengt ondertussen al drie jaar kleur in het leven van zijn gezin, met zijn lach, zijn streken en zijn ondeugende blik. Achter dat speelse schuilt ook een zacht hart, groot genoeg voor heel veel liefde.

Deze dag ging niet over wie Elliott later moet worden. We vierden vooral wie hij vandaag al is: een vrolijke, lieve en nieuwsgierige jongen, helemaal zichzelf en precies daarom zo bijzonder.

Een naam vol liefde

Zijn ouders vertelden hoe dankbaar ze zijn voor hun zoon en hoe zorgvuldig ze zijn naam kozen. Elliott is een naam die bij hem hoort en waarmee hij gekend en geliefd zal worden.

Met zijn enthousiasme en nieuwsgierigheid ontdekt Elliott de wereld om zich heen. Geen knopje blijft onopgemerkt en met zijn grote glimlach trekt hij graag op avontuur. Ook de bijzondere band met zijn grote broer Harold kwam tijdens de naamgeving mooi naar voren. Harold is voor Elliott een voorbeeld, een vriend en soms zelfs een held. De hoop en wens werd uitgesproken dat hun band altijd verder mag groeien.

Zijn ouders beloofden Elliott dat ze er voor hem zullen zijn: om hem te begeleiden, naar hem te luisteren, hem te steunen en vooral heel veel van hem te houden. Ze willen hem de ruimte geven om de wereld te ontdekken, met vallen en opstaan, met verwondering en levenslust.

Ook beloofden ze hem nooit te vergelijken met anderen, maar steeds te blijven kijken naar de unieke jongen die hij is. En waar het leven hem later ook brengt: hun hart zal altijd met hem meegaan.

Geloven in het goede

De tekst Geloven in… werd op een mooie manier gelezen door zijn nichtje Milou-Athina. Woorden over glimlachen, dromen, hopen, overwinnen en geloven in de goedheid van ieder mens brachten een eenvoudige maar krachtige boodschap.

Boven alles klonk de uitnodiging om lief te hebben en intens te leven — een prachtige wens voor Elliott op zijn levensweg.

Een dak boven zijn hoofd

Tijdens de handoplegging werd Elliott symbolisch een dak boven zijn hoofd toegewenst. Een dak staat voor bescherming, geborgenheid en een plek waar je altijd thuis mag komen.

Ook meter Bie en peter Jean-Christophe kregen een bijzondere plaats in de viering. Als meter en peter mogen zij mee zorg dragen voor Elliott, hem nabij zijn en hem ondersteunen tijdens de verschillende stappen die hij in zijn leven zal zetten.

Het water van de doop

Daarna volgde het centrale moment van de viering: de doop. Met water uit de schaal werd Elliott gedoopt in de naam van de Vader die liefde is, de Zoon die een voorbeeld was en de Geest die leven geeft.

Het water werd zo een teken van nieuw leven, van verbondenheid en van de liefde waarin Elliott mag opgroeien.

Na de doop werd Elliott gezalfd. Voor elk deel van zijn lichaam klonk een mooie wens:

• met zijn ogen mag hij genieten van al wat mooi is en het goede in mensen blijven zien;

• met zijn oren mag hij luisteren naar lieve woorden, naar de natuur en naar de verhalen van anderen;

• met zijn mond mag hij spreken, troosten, bemoedigen en gul lachen;

• met zijn handen mag hij spelen, knuffelen, geven, delen en mensen omarmen;

• met zijn voeten mag hij dansen, zijn eigen weg gaan en de wereld een beetje mooier maken.

Elliott kreeg de wens mee om zijn leven een eigen kleur te geven en open te bloeien als een bloemetje in de zon. Met de liefde van zijn gezin en de mensen om hem heen mag hij groeien tot de mens die hij bestemd is te worden.

Gedragen door een kleurrijke gemeenschap

Een bijzonder en ontroerend moment was het dragen van Elliott in het grote, kleurrijke doek. Hij werd letterlijk op handen gedragen door de aanwezigen. Het doek werd zo een prachtig beeld van de gemeenschap rond hem: familie en vrienden die hem willen omringen, beschermen en steunen.

Niemand hoeft zijn levensweg helemaal alleen te gaan. Elliott mag rekenen op mensen die met hem meegaan, hem aanmoedigen en hem telkens opnieuw laten voelen dat hij erbij hoort.

De viering werd afgesloten met een zegen, een vredewens en het ondertekenen van de doopakte. Met muziek op de achtergrond werd het een warme afsluiting van een dag die helemaal in het teken stond van Elliott.

Lieve Elliott,
moge jouw leven gevuld zijn met liefde, vertrouwen, verwondering en geluk. Blijf ontdekken, blijf lachen en blijf helemaal jezelf. Waar jouw weg je ook brengt, weet dat je altijd gedragen wordt door de liefde van de mensen rondom jou.

Welkom, lieve Elliott.

Van blanco canvas tot kleurrijk levenswerkl — de thuisdoop van Auguste & Giselle te Landegem

Op 7 juni 2026 mocht ik als tochtgenoot aanwezig zijn bij een bijzondere, creatieve en warme doopviering voor Auguste (geboren 10/02/2024) en zijn zusje Giselle (geboren 10/02/2026). De viering vond plaats in hun eigen tuin, in zonlicht en geborgenheid — precies de sfeer die de ouders wilden creëren: ruimte voor ontdekken, liefde en verbondenheid.

Opening: blanco als begin De dag begon met een blanco canvas. Dat beeld stond symbool voor de start van ieder leven en voor de manier waarop deze familie hun viering wilde invullen: niet voorgeschreven, maar samen gemaakt. We begonnen met kennismaken — een rustig gesprek over wie de ouders zijn, waar ze mee bezig zijn en wat ze willen doorgeven aan de volgende generatie. Vanuit die woorden ontstond een persoonlijke inhoud: warm, eenvoudig en vol betekenis.

Welkom, kaarsen en rituelen Pieter verwelkomde ons — in het Nederlands en het Frans — en we staken kaarsen aan: de grote levenskaars, kleine kaarsjes voor wie niet aanwezig kon zijn. Kruisteken, een gebedskraag vol kleur en een gevoel van samenhorigheid zetten de toon. Muziek en momenten van stilte wisselden elkaar af, en er was aandacht voor degenen die deze stap mogelijk maken.

Naamgeving, beloften en muziek De ouders gaven de namen: Auguste en Giselle — namen die hen zullen begeleiden door het leven. Louise las een liefdevolle tekst over naamgeving. Meter en peter, vrienden en familie spraken beloften uit: aanwezig zijn, zorgen, ruimte geven en respect leren. Muziek (o.a. Moulin Rouge – Your Song en Marco Borsato – Samen voor altijd) versterkte de emotie en verbondenheid.

Symbolische handelingen Het water in de schaal werd gezegend; er was een symbolische doophandeling: “Auguste, ik doop je… Giselle, ik doop je…” Zalving volgde met mooie wensen voor hoofd, hart, ogen, oren, handen, voeten en mond — woorden die recht uit het verlangen kwamen om deze kinderen nieuwsgierigheid, speelsheid, liefde en daadkracht mee te geven. Elke zegen was concrete beeldspraak: een dak boven je hoofd, vrije haren in de wind, ogen vol verlangen om te leren, oren om liefde te horen, handen om te maken en te troosten, voeten die naar liefde leiden.

Creatief met het canvas Gedurende de viering mochten alle aanwezigen kleur geven op het blanco doek. Wat begon wit en onbeschreven, eindigde als een levendig schilderij vol lagen, kleuren en verhalen — een perfecte metafoor voor het leven: complex, bont en vol onverwachte schoonheid. De kinderen werden symbolisch “op handen gedragen” en opgenomen in die gemeenschap — letterlijk en figuurlijk zichtbaar op het doek.

Dankbaarheid Ik voel diepe dankbaarheid dat ik deze mensen mocht leren kennen en dit bijzondere, intieme gebeuren mocht begeleiden. Thuis, in een tuin vol zon en liefde, ontstond een viering die zowel creatief als inhoudelijk was — persoonlijk, warm en hoopgevend voor wat de toekomst brengt voor Auguste en Giselle.

Afsluiting en zegen We sloten af met een zegen en het ondertekenen van de doopakte. Muziek bracht ons uit de ceremonie en terug in het leven: samen, kleurrijk en vol verwachting. Wat deze dag liet zien: een doop kan eenvoudig en intiem zijn, en tegelijk rijk aan symbolen en verbinding. Auguste en Giselle hebben heel wat meegekregen — liefde, steun en kleur voor hun verdere reis.

Muziek en momenten (kort overzicht)

• Welkom & ontsteken levenskaars — Pieter (NL & FR)

• Tekst Louise (marraine van Auguste)

• Naamgeving door ouders: Auguste, Giselle

• Doopkaarsen ontsteken

• Muziek: Moulin Rouge – Your Song; Marco Borsato – Samen voor altijd

• Creativiteit tijdens de muziek, elkeen mocht komen teken, schilderen….

• Doopviering - zegening, in de naam van die Eeuwige die zich Vader / Moeder - Zoon - heilige Geest laat noemen.

• Zalving & zegeningen voor hoofd, ogen, oren, handen, voeten, hart

• Creatief werk tot besluit werd van: blanco tot een kleurrijk kunstwerk

• Tot slot werd een groot doek gebruikt om de kinderen samen te dragen.

• Afsluiting: zegen, ondertekening doopakte, Together Again – Janet Jackson

Dank aan alle familie, vrienden, meter & peter en iedereen die dit thuismoment zo vol betekenis maakte. Het doek zal herinneren aan deze warme dag — een tastbare herinnering aan hoe levens samen kleur krijgen.

Een dubbele thuisdoop in Deinze — Auguste & Giselle

Zondag 7 juni 2026

Een huiskamer in Deinze, twee kleine mensjes in het middelpunt, en een kring van familie en vrienden die samen kwamen om te zeggen: jullie horen bij ons.

Pieter opende de viering in het Nederlands én het Frans. We ontstaken de grote levenskaars, legden er de kleurrijke gebedskraag omheen, en staken kleine kaarsjes aan voor wie er niet bij kon zijn. Louise, meter van Auguste, las een eerste tekst.

Daarna noemden de ouders hun kinderen bij naam:

Je kreeg je eigen naam om altijd mee te leven. Die gaat nooit bij je vandaan, wordt nooit meer weggegeven. Hij groeit voor altijd met je mee.

Bij de handoplegging vormden de dierbaren letterlijk een dak boven hun hoofd — met de wens die deze familie wil meegeven: respect, oog voor de kleine dingen, en het besef dat familie ertoe doet. Your Song uit Moulin Rouge klonk, en Chaelle las de "Geloven in…"-tekst.

Vier mensen zeiden ja: meter Louise (zus), peter Frank (vriend), meter Chaelle (beste vriendin) en peter Jan — één keer ontmoet, meteen een klik, sindsdien onafscheidelijk. Zo gaat dat soms: de belangrijkste mensen komen ongepland binnen. Samen voor altijd van Marco Borsato zette het in muziek.

Toen het water: "Auguste, ik doop je, in de naam van de Vader die Liefde is, in de naam van de Zoon die een voorbeeld was voor ons, en in de naam van de Geest die leven geeft." En dezelfde woorden voor Giselle.

Bij de zalving gingen we het hele kleine lijfje af, met een wens voor elk stukje: een hoofdje vol mooie gedachten, haartjes die vrij mogen waaien, ogen die ondernemend blijven blinken, oren voor muziek en voor wie van je houdt, een mond voor de gulste lach, bezige handjes om te maken en te troosten, voeten om te dansen en te rennen, een hartje met plaats voor anderen, en een eigen willetje als teken van kracht.

Het slotbeeld vergeten we niet snel: Auguste en Giselle op handen gedragen in het grote kleurrijke doek, gedragen door de gemeenschap die vanaf nu mee verantwoordelijk is. Na de zegen en de vredewens werd de doopakte ondertekend, met Together Again van Janet Jackson.

Auguste en Giselle, welkom. Jullie zijn gedoopt in water en in liefde — en jullie worden gedragen.

Een dag vol liefde, kleur en verbondenheid: de eerste communie van Roos en de doop van Jan thuis in de stal te Lembeke

Op 7 juli 2026 mocht ik in de warme thuisomgeving in Lembeke voorgaan in een heel bijzondere dubbele viering: de eerste communie van Roos en de doop van haar kleine broer Jan.

De viering begon met een hartelijk welkom van de ouders. De levenskaars mocht branden naast de paaskaars: een teken van licht, hoop en verbondenheid. Ook mensen die er niet meer konden bij zijn, werden in ons midden gebracht. Voor hen werd een kaars ontstoken, zodat hun warmte en liefde voelbaar aanwezig bleven.

De namen van Jan en Roos kregen een bijzondere plaats. Jan draagt de naam van zijn opa, een man met een groot en liefdevol hart. In zijn naam klinkt de wens door dat ook Jan mag opgroeien met warmte, zachtheid, kracht en liefde voor de mensen om hem heen. Jan werd getypeerd als een vrolijke spring-in-’t-veld, een echte knuffelbeer met een aanstekelijke lach en een groot hart voor dieren. Dansend, lachend en vol verwondering gaat hij door het leven.

Daarna werd Jan gedoopt. Met water, de doopkaars en de handoplegging werd hij omringd door de liefde van zijn ouders, meter Jolien en peter Orry. Het water werd een teken van leven en nieuw begin. Jan werd welkom geheten in zijn gezin, in de gemeenschap en in de grote kring van mensen die hem met liefde willen omringen.

Ook Roos haar naam vertelde een verhaal. Een roos staat voor kleur, warmte, schoonheid en kracht. Ze bloeit niet ondanks haar doornen, maar mét haar doornen. Dat werd een mooie levensles voor Roos: blijf groeien, blijf dromen en blijf bloeien, ook wanneer het leven soms uitdagingen brengt. Haar zorgzaamheid, openheid en liefde voor haar familie en dieren kwamen sterk naar voren.

Een verhaal over Roos, een oude pony, haar hond en haar poezen bracht haar levensweg op een speelse manier tot leven. Het leven lijkt soms op een parcours met hindernissen, maar met moed, liefde en vertrouwen kan je telkens opnieuw verdergaan. Geluk zit vaak in kleine dingen: een warme knuffel, een dier dat je vertrouwt en de mensen die van je houden.

Tijdens de viering werd ook stilgestaan bij Roos haar eerste communie. Brood en wijn werden tekens van delen, liefde en verbondenheid. Zoals graan kan uitgroeien tot een rijk veld, zo mag ook Roos groeien tot iemand die anderen inspireert en raakt. Het brood herinnerde eraan dat er kracht zit in goedheid en zorg voor elkaar. De wijn werd een teken van vreugde, feest en het samen delen van mooie én moeilijke momenten.

Roos mocht voor het eerst aan de grote tafel plaatsnemen en het levensbrood ontvangen. Daarna werd ook met de aanwezigen gedeeld. Zo werd zichtbaar wat deze dag zo bijzonder maakte: niemand hoeft alleen op weg te gaan. Rond Roos en Jan staat een warme kring van ouders, familie, meter en peter, vrienden en mensen die hen willen aanmoedigen.

De viering werd gedragen door muziek, persoonlijke woorden, wensen en veel liefde. Het was een dag waarop twee kinderen elk op hun eigen manier een belangrijke stap zetten: Jan werd gedoopt en Roos vierde haar eerste communie.

Een dubbele viering vol licht, kleur en tederheid. Een dag om te bewaren in het hart.

Een warm welkom voor Marie — doopviering thuis op 6 juni 2026 te Welle

Op 6 juni 2026 vierden familie en vrienden samen het doopsel van Marie — een intieme, liefdevolle dienst waarin verbondenheid, beloftes en zegen centraal stonden.

Inleiding en welkom De ouders openden de viering met woorden van dank en hoop: blij dat iedereen aanwezig is om dit bijzondere moment mee te maken. Voor hen staat dopen voor liefde, verbondenheid en samen groeien; een bewuste keuze om Marie omringd te zien door mensen die haar willen begeleiden.

Symbolen en licht De voorganger verwelkomde de aanwezigen, maakte het kruisteken en stak de grote levenskaars aan. Er werd verteld over de kleurrijke gebedskraag en kleine kaarsjes werden aangestoken — als teken om even te denken aan mensen die niet aanwezig konden zijn. Zo werd licht en herinnering verbonden met Maria’s nieuwe levenspad.

Naamgeving en betekenis De ouders lichtten de naamkeuze toe: Marie — eenvoudig, zacht en tijdloos, maar ook sterk. Met een speelse anekdote werd de persoonlijkheid van Marie gevierd aan de hand van een acroniem:

• Moeilijk stil te krijgen

• Altijd klaar voor avontuur

• Razendsnel op ontdekking

• Innemend en ondeugend

• Een echte spring-in-’t-veld

Muziek en lied Het persoonlijke lied ‘Marina’ (Mateo Simoni), in een huiselijke versie als “Marietje… I love you forever Marie”, klonk als een warm familielied. Later zorgde een akoestische versie van “I Love You Always Forever” (Everly Fair) voor zachte, liefdevolle klanken in de dienst.

Handoplegging en belofte van bescherming De handoplegging symboliseerde een dak boven haar hoofd — een gebaar van bescherming en zorg. Belangrijk werd benadrukt dat Marie altijd omringd zal worden door mensen die voor haar zorgen.

Lezing: Geloven in... Steven las een korte, poëtische tekst over eenvoudige geloofsverwachtingen: geloven in glimlachen, dromen, hoop en de goedheid van mensen — en boven alles: heb lief en leef intens.

Beloftes De ouders spraken hun toezeggingen uit: onvoorwaardelijke liefde, steun in vreugde en moeilijke tijden, een thuis vol warmte en vertrouwen, ruimte om te ontdekken en zichzelf te worden. Meter Veerle en peter Guido beloofden er altijd te zijn om te steunen, te vieren en aan te moedigen.

Doop, zegen en symbolische daad Bij het dopen scheen het water en werd Finn, Marie’s grote broer, betrokken: hij legde als symbool een steentje in de schaal — een teken van liefde en verbondenheid. De voorganger doopte Marie in de naam van Vader, Zoon en Geest en sprak vervolgens een uitgebreide zalving: zegeningen over haar ogen, oren, mond, handen en voeten — elk gericht op genieten, luisteren, troosten, geven en vrijuit gaan in de wereld.

Gemeenschap en dragen Marie werd ook symbolisch gedragen in het kleurrijke doek — een teken dat de gemeenschap haar opvangt en ondersteunt op haar levensweg.

Afsluiting Na het ondertekenen van de doopakte en een laatste zegen en vredewens klonk als afsluitende muziek “Send Me On My Way” (Rusted Root). De viering liet een warme indruk na: een feest van liefde, belofte en hoop voor Marie’s toekomst, gedragen door familie en vrienden.

Kort samengevat: de doop van Marie was een tedere, rijke viering vol symboliek, persoonlijke beloftes en muzikale momenten — een liefdevol begin van haar levensweg in de kring van mensen die haar liefhebben.

Eleanor gedoopt — één jaar na haar grote broer, op precies dezelfde dag! Zondag 31 mei 2026 thuis te Zottegem

Sommige data blijven voor altijd bijzonder. Voor dit gezin is 31 mei er zo eentje geworden: vorig jaar werd Liam er gedoopt, en vandaag, exact één jaar later, mochten we samen het doopsel van zijn kleine zus Eleanor vieren. Twee kinderen, één datum, één verhaal dat verder groeit.

Welkom in warmte en licht

De viering begon met een warm welkom aan familie en vrienden, een kruisteken en het ontsteken van de grote levenskaars. Rond de kleurrijke gebedskraag werden ook kleine kaarsjes aangestoken — een stil moment voor de mensen die er vandaag niet bij konden zijn, maar die in gedachten heel dichtbij waren.

Een gedicht zette meteen de toon:

Zo klein, zo lief, zo puur en zacht, een kindje waar zoveel liefde in lacht.

Op de tonen van Dochters van Marco Borsato werd duidelijk waarom dit gezin koos voor een doopsel: niet louter als traditie, maar als een moment van liefde, verbondenheid en vertrouwen. Een symbolisch begin van Eleanors eigen levensweg, omringd door mensen die altijd voor haar zullen klaarstaan.

"Vanaf het moment dat jij er was"

Een van de mooiste momenten kwam van de kleinste stem in huis. Namens Liam lazen mama en papa voor hoe het voelt om grote broer te zijn: samen groeien, spelen en ontdekken, handjes vasthouden als het even eng is, en dicht bij elkaar blijven staan. "Vandaag is het jouw dag, kleine zus — maar stiekem ben ik ook heel trots op ons twee."

Wat een naam vertelt

Eleanor betekent God is mijn licht — een fakkel. De ouders gaven aan elke letter een eigen wens mee:

Letter

Betekenis

E

Engel — haar beschermengel

L

Licht — dat zij brengt in het leven van anderen

E

Eerbied — respect en liefde voor anderen

A

Altijd geliefd — onvoorwaardelijk

N

Nieuwsgierig — willen ontdekken

O

Ochtendgloren — het eerste licht van de dag

R

Reflectie — nadenken en spiegelen

Een naam met karakter en warmte, die vanaf het allereerste moment dat ze hem uitspraken helemaal juist voelde.

Beloftes, water en zegen

Na de doopkaars en de handoplegging — een dak boven je hoofd — klonk Mijn kleine wonder van Djkevje, gevolgd door de geloofstekst over de liefde als bron die ons doet leven.

Toen kwamen de beloftes. Mama en papa beloofden liefde zonder voorwaarden, een veilige thuis en trotse steun bij elke stap. Meter Regine wenste Eleanor een leven vol zachtheid en moed, en de zekerheid dat ze precies goed is zoals ze is. Peter Pascal beloofde haar te begeleiden en te steunen: "Eleanor, je kan altijd op mij rekenen."

Het water werd gezegend met een persoonlijk symbool — een vlinder waarop de gasten hun wens konden schrijven. Daarna werd Eleanor gedoopt en gezalfd: haar oogjes om het licht te zien, haar oortjes om te luisteren, haar mondje om te troosten en te lachen, haar handjes om te geven, haar voetjes om met vallen en opstaan haar eigen weg te gaan.

Gedragen door iedereen

Als slot werd Eleanor letterlijk op handen gedragen in het grote kleurrijke doek — gedragen door de gemeenschap die haar vanaf vandaag mee zal helpen groeien. Na de zegen en vredewens werd de doopakte ondertekend, terwijl You Are Enough van Sleeping At Last de laatste woorden gaf die eigenlijk alles samenvatten.

Eleanor, je bent genoeg. Precies zoals je bent.

Een naam vol betekenis – Doop Marcel bij grootouders te Merelbeke

Op zaterdag 30 mei 2026 hebben we samen een heel bijzonder moment mogen beleven: de doop van kleine Marcel. Wat een warme, betrokken en hoopvolle viering was het — een moment waarin liefde, gezin en geloof hand in hand gingen om een nieuw leven te omringen met beloftes en zegen.

Een warme start De dienst begon met een ontroerende welkomswoord van de ouders. Met zachte woorden en veel liefde werd Marcel binnen gedragen in een kring van mensen die hem willen beschermen en koesteren. De kern van hun boodschap was helder: dopen is voor hen een nieuw begin, een teken van liefde en verbondenheid — een manier om Marcel te laten voelen dat hij nooit alleen staat.

Licht en symbool De voorganger stak de grote levenskaars aan en vroeg iedereen even aandachtig te denken aan de mensen die er vandaag niet bij konden zijn, waarbij kleine kaarsjes werden aangestoken. Het kruisteken en het benoemen van de kleurrijke gebedskraag gaven extra betekenis: symbolen van geloof en verbondenheid die Marcel vandaag meegekregen heeft. De sfeer was eenvoudig, respectvol en hoopvol.

Klein wonder Tijdens de viering werd het gedicht “Klein wonder” gelezen — woorden die precies verwoorden wat zo velen voelden: verwondering om dit prille leven, en een wens dat liefde en licht Marcel zullen dragen. Het raakte iedereen en legde de zachte toon voor de rest van de dienst.

Naam en betekenis De ouders vertelden waarom ze voor de naam Marcel kozen. Marcel, “kleine krijger” — een naam die zachtheid en karakter combineert. Met de letters van zijn naam schilderden ze een toekomstwens:

• M — Moedig

• A — Aanhankelijk

• R — Rechtvaardig

• C — Creatief

• E — Eerlijk

• L — Liefdevol

Ze vertelden hoe de naam vanaf het eerste moment juist voelde: warm, tijdloos en vol betekenis. De wens was duidelijk: dat Marcel mag groeien in zachtheid, vertrouwen en verwondering.

Handoplegging en belofte Er was een symbolische handoplegging — een “dak boven je hoofd” — en woorden over de verwachtingen en waarden die Marcel meegeeft: eerlijkheid, respect, rechtvaardigheid en ruimte voor eigenheid. Die combinatie van grenzen en liefde gaf de belofte van een veilig thuis.

Gemeenschapsmomenten en kleine gebaren Tussen de liturgische onderdelen door klonken muziekstukken en werd er iets speels en persoonlijk gedeeld: pinguïns werden uitgedeeld en mensen kregen balpennen om hun wensen voor Marcel op te schrijven. Kleine, tastbare gebaren die laten zien dat zijn gemeenschap nú al met hem mee groeit.

Geloofswoorden en beloftes “Wij geloven in…” — een liefdevolle geloofsverklaring werd voorgelezen, waarin vertrouwen in liefde, elkaar dragen in moeilijke tijden, en het recht om geliefd te zijn centraal stonden.

De beloftes waren ontroerend concreet:

• Ouders beloofden Marcel een thuis vol warmte en veiligheid, troost bij verdriet en ruimte om zichzelf te zijn.

• Meter Freija sprak woorden die later herinneringen voor Marcel zullen worden: over de warmte van vandaag, de beloften en de trots om mee zorg te dragen.

• De grootouders gaven hun zegen: wensen voor gezondheid, warmte en een plek waar hij zichzelf kan zijn.

Dopen en zegen Bij de doop zelf werd het water gezegend — met kleine pinguïns rond de doopschaal als persoonlijk, speels element — en sprak de voorganger de woorden: “Marcel, ik doop je, in de naam van de Vader die Liefde is, in de naam van de Zoon die een voorbeeld was voor ons, en in de naam van de Geest die leven geeft.” Daarna volgde het zalven en de zegen: wensen dat hij vertrouwen, liefde en licht mag vinden, ook in moeilijke tijden.

Gedragen door de gemeenschap Een bijzonder ontroerend beeld was het dragen van Marcel in het grote, kleurrijke doek — letterlijk en figuurlijk gedragen worden door de mensen om hem heen. Dit symboliseerde de belofte van de hele gemeenschap: samen opvoeden, samen zorgen, samen liefhebben.

Afsluiting De dienst eindigde met een korte zegen en vredewens: moge Marcel opgroeien in vrede, omringd door liefdevolle mensen, kracht vinden in moeilijke momenten en vreugde in de kleine dingen. Daarna volgde het ondertekenen van de doopakte en nog een laatste muziekstuk om het feest af te sluiten.

Nawoord Wat die middag bleef hangen, is de eenvoud en oprechtheid van alle woorden en symbolen. Geen poespas, maar veel warmte: beloften die een leven lang echo zullen geven. Voor Marcel begint vandaag een levenslang netwerk van liefde — van ouders, meter en peter, grootouders, familie en vrienden. Dat is het mooiste wat je een kind kunt meegeven.

Marcel, welkom — je bent geliefd, en je mag altijd terugvallen op deze kring van mensen die vandaag om je heen stonden.

Gedragen worden — de doop van Jules in Poesele

Soms is een doopviering meer dan een ritueel. Dat was zondag 24 mei zo'n zondag, toen ik in Poesele mocht voorgaan in de doop van Jules, het zoontje van Kevin en Naomi.

Op de klanken van Stevie Wonder namen familie en vrienden hun plaats in. Kevin en Naomi verwelkomden hun gasten zelf — en ze deden dat met woorden die de toon zetten voor heel de viering: "We staan hier niet alleen voor een ritueel, maar voor een moment van bewust stilstaan. Dit leven is kostbaar." Geen grote beloftes over hoe het leven zal lopen, wel de heel eenvoudige toezegging dat Jules er nooit alleen voor staat.

Rond de grote levenskaars ontstaken we kleine lichtjes voor wie er niet meer bij kon zijn — Moeke en Bompa, Pepe Marcel, Bobonne Jacqueline. Zo'n moment maakt zichtbaar wat een doop eigenlijk doet: het zet een kind in een verhaal dat veel ouder is dan hijzelf.

Bijzonder mooi vond ik het verhaal achter de naam. Kevin en Naomi hadden lang getwijfeld, hadden zelfs een andere naam in gedachten, en kozen pas op het laatste moment voor Jules. Geen seconde spijt van gehad, vertelden ze. Intussen is hij bijna acht maanden, en is er geen andere naam meer denkbaar. Omdat kiezen tussen al zijn mooie eigenschappen onmogelijk bleek, brachten ze die samen in een woordenwolk. Terwijl iedereen die stond te lezen klonk Beautiful Boy — en werd het heel stil en heel warm tegelijk.

Bij de handoplegging ging het over een dak boven je hoofd: een warm nest, een veilige haven, een deur die altijd openstaat. Youri las een tekst over geloven in jezelf en in je dromen. De meters Chloë en Chelsy spraken hun eigen beloftes uit, in hun eigen woorden.

Het hart van de viering was het water. We zegenden het met kruiden en bloemen — lavendel voor rust en bescherming, rozemarijn voor kracht, kamille voor geborgenheid, rozenblaadjes voor liefde. En toen kwam iedereen in de kerk één voor één een rozenblaadje in de doopvont leggen, met Stand by Me op de achtergrond. Een schaal water die langzaam een bloemenzee werd. Ik heb zelden zo letterlijk gezien wat "een gemeenschap die zich rond een kind schaart" betekent.

Bij de zalving noemden we Jules helemaal bij naam: zijn hoofdje vol ideeën, zijn haartjes die vrij mogen waaien, zijn ogen die ondernemend mogen blijven blinken, zijn bezige handjes, zijn voeten die hem ooit zullen laten dansen en rennen. En ook — misschien wel het mooiste — zijn eigen willetje. Teken van zijn eigenheid, teken van zijn kracht.

Tot slot werd Jules op handen gedragen in het grote kleurrijke doek. Gedragen door zijn mensen. Mooier kun je het niet uitbeelden. Terwijl de doopakte werd ondertekend, stroomde Lovely Day van Bill Withers de kerk uit. Dat was het ook.

Lieve Kevin en Naomi, dank om mij deel te laten zijn van deze dag. En lieve Jules: groei maar rustig, op jouw tempo. Er staan heel wat mensen klaar om je te dragen.

• Titel: Ballonnen vol liefde: 3-voudige doopviering van Amélie, Lucie & Romain in Hoeve D’Eede te Zuienkerke

Op zaterdag 23 mei 2026 verzamelden familie en vrienden zich in de charmante Hoeve D’Eede te Zuienkerke om samen een bijzonder en warm moment te vieren: de doop van drie kinderen die elkaar in liefde en verbondenheid omhelzen — Amélie, Lucie en Romain. Onder zachte klanken van Ludovico Einaudi’s Primavera en omringd door zonlicht en groene weilanden, klonk er die dag een meelevend “welkom” dat nog lang in ieders hart zal blijven nazinderen.

Een viering van verbondenheid De inleiding, uitgesproken door Sophie, herinnerde ons eraan dat de doop veel meer is dan een ritueel: het is een moment om stil te staan bij liefde, vertrouwen en de gemeenschap die kinderen helpt opgroeien. Er waren mensen die fysiek aanwezig waren en anderen die in gedachten werden meegedragen — allemaal dragen ze bij aan het netwerk van zorg rondom deze drie kleintjes.

Symbolen en rituelen vol warmte De dienst verweefde eenvoudige, krachtige symbolen met persoonlijke woorden:

• Kaarsen en kruiswoord — licht en zegen voor de weg die voor hen ligt.

• Een kleurrijke gebedskraag en meerdere ballonnen in verschillende kleuren — ieder met een zachte, duidelijke boodschap: zorgzaam zijn (rood), vreugde brengen (geel), thuis en bescherming (oranje), hoop en groei (groen), vrijheid en blijheid (blauw) en troost in verdriet (paars).

• De levenskaars en kleine kaarsjes herinnerden aan wie er niet bij kon zijn maar wél deel is van hun leven en herinnering.

Persoonlijke naamgeving en lieve verwijzingen Ouders gaven liefdevol de namen door: Amélie — het poppetje en zorgzame grote zus; Lucie — het vrolijke en eigenzinnige molletje; Romain — het rustige jongste telgje. Elk kind kreeg zo meteen hun plaats en karakter in het gezin toegedicht, met warmte en humor.

Licht, water en zegen De doopkaars en het water in de schaal stonden centraal toen de voorganger de doopvolle woorden uitsprak: “Ik doop je, in de naam van de Vader die Liefde is, in de naam van de Zoon die een voorbeeld was, en in de naam van de Geest die leven geeft.” De eenvoudige handeling leverde een krachtig moment van zegen en welkom in het leven van deze drie kinderen.

Zalving en wensen voor het leven Met zachte, beeldrijke teksten werden Amélie, Lucie en Romain gezalfd — wensen voor gedachten, ogen die de wereld kunnen zien, oren voor muziek en liefde, handen om te knutselen en te troosten, voeten die hen naar hun bestemming brengen, en een hart dat groot genoeg is voor anderen. Er klonk telkens de wens dat hun eigen wil en karakter hen richting en liefde mogen geven.

Belofte en gemeenschap Ouders maakten concrete beloften: zorg, bescherming, loslaten wanneer nodig, luisteren en troosten. Meter en peter — Britt, Geert, Fe, Christophe, Valentine en Dries — namen hun plaats in als dierbaren die deze beloften ondersteunen. Tijdens het ritueel hielden de kinderen kleine steentjes; ze werden even verwarmd in handen en vervolgens in water gelegd — een symbolische handeling om liefde en aandacht te bewaren.

Muziek die het hart raakt Tussendoor vulde muziek de ruimte: van het zachte Einaudi tot Pink’s Cover Me in Sunshine en Yiruma’s River Flows in You — liedjes die speelsheid, rust en tederheid afwisselden.

Eindwoord vol onvoorwaardelijke liefde Sophie sloot met een ontroerende tekst: een persoonlijke belijdenis van liefde in al haar vormen — wanneer de kinderen luisteren, als ze stout zijn, als ze zichzelf zijn of even wegdrijven. “Ik hou van jullie alle vier, voor eeuwig en altijd,” klonk het — een passende afsluiting van een dag die draaide om houden en dragen.

Een gemeenschap die draagt Het beeld van Romain op handen gedragen in het kleurrijke doek symboliseerde de belofte die iedereen die dag gaf: deze kinderen zullen worden gedragen door een gemeenschap vol warmte, zorg en vreugde. De dienst eindigde met een vredeswens, ondertekening van de doopakte en vrolijke klanken van “I Feel It in My Fingers”.

Dankbaarheid Dank aan de ouders, meters en peters, de voorganger en aan iedereen die aanwezig was of in gedachten deelnam. Samen maakten jullie van 23 mei 2026 een dag vol licht, liefde en belofte — een begin vol goede wensen voor Amélie, Lucie en Romain, die dit leven samen mogen delen en kleuren.

🌿 Licht, Liefde & Leven: Een dubbele viering in Vrasene - Doop van Ella & Eerste Communie van Elia — 17 mei 2026

Op een stralende lentedag kwamen familie en vrienden samen in Vrasene voor een bijzonder dubbele viering: de doop van kleine Ella en de eerste communie van haar broer Elia. Het werd een warme, intieme dienst vol persoonlijke woorden, mooie rituelen en oprechte emotie.

De viering opende met het ontsteken van de grote levenskaars, omringd door een kleurrijke gebedskraag. Kleine kaarsjes werden aangestoken voor wie er niet bij kon zijn, maar in gedachten heel dichtbij bleven.

Bij de naamgeving vertelden mama en papa hoe de naam Ella — die licht, fakkel en blijdschap betekent — haar als gegoten past. Ze noemden haar hun licht na een donkere tijd en roemden haar pittige, stralende karakter.

Na de handoplegging en een muzikaal intermezzo met Every Breath You Take klonk een mooie geloofstekst over vertrouwen in jezelf, in je dromen en in de toekomst — een boodschap voor Ella, maar ook voor ieder van ons.

Elia mocht zijn eerste communie herbeleven met een zelfgebakken hartvormig brood, symbool van breken en delen. Daarna volgden de beloftes, stuk voor stuk pareltjes: mama en papa die beloofden altijd van haar te houden precies zoals ze is; meter Chloë met een ontroerend en humorvol verhaal over hun allereerste herinnering samen; en peter Pedro die in een paar rake woorden beloofde er altijd te zullen zijn.

Onder het muzikale Isn't She Lovely ging de doop verder met water, een polaroid vol wensen en een prachtig zegengebed. Elk lichaamsdeel van Ella werd gezegend: haar oogjes om licht te zien, haar oortjes om te luisteren, haar mondje om lief te zijn, haar handjes om te omhelzen en haar voetjes om haar eigen weg te gaan.

Als kers op de taart werd Ella op handen gedragen in een groot kleurrijk doek — een beeld van gemeenschap en verbondenheid. De dienst sloten we af met de ondertekening van de doopakte en Cover Me In Sunshine, een warme soundtrack bij een onvergetelijke dag.

Kortom: een viering waarin liefde, licht en leven centraal stonden. Voor Ella, voor Elia, en voor iedereen die erbij mocht zijn. 🌟

Samen Wortelen, Samen Groeien: Een Bijzondere Viering van Liefde en Vriendschap

k voorgaan in een hele speciale viering waarin liefde, familie en een hechte vriendschap van meer dan 35 jaar centraal stonden. In het groen van de tuin kwamen we samen om zeven kinderen in het licht te zetten: de dopen van kleine Lucieen Edith, de eerste communie van Charlie, en het vormsel van Julius, Jeanne, Olivia en Hervé.

Een dag vol symboliek, muziek, mooie woorden en vooral een diepe onderlinge verbondenheid.

Het Symbool van de Boom: Diep Gevestigd, Vrij om te Vliegen

Centraal in de tuin én in het midden van onze cirkel stond een prachtige boom opgesteld. Lucas, Ben en Victor leidden het thema prachtig in: net zoals een boom begint bij een klein zaadje en steunt op onzichtbare, diepe wortels, zo rust deze hele gemeenschap op een fundament van trouw en vriendschap.

De takken van de boom bogen zich uit over de toekomst van de kinderen. Tijdens de viering kreeg elk kind een eigen plekje in de boom:

• Vogeltjes werden opgehangen als teken van vrijheid, lichtheid en een eigen vlucht.

• Vogelhuisjes werden gevuld met mooie eigenschappen en kernwoorden, als herinnering dat er altijd een plek is om veilig te rusten en thuis te komen.

Licht, Herinnering en Nieuw Leven (De Dopen)

Voordat we naar de toekomst keken, stonden we stil bij wie we missen. Remi en Jef staken een zelfversierde kaars aan om de warmte van overleden geliefden voelbaar te maken in ons midden.

Daarna was het moment voor nieuw leven:

• Lucie (“het stralende licht”), een vrolijk zonnetje met grenzeloze energie, werd omringd door liefdevolle woorden van haar ouders en haar meter Annie. 

• Edith (“gezegende strijdster”), vol overgave, vrolijkheid en levenslust, werd zij aan zij met haar vriendinnetje Lucie gedoopt, toegesproken door haar ouders en haar meter Flo.

Twee kleine meisjes, hand in hand aan het begin van een heel mooi levenspad.

Karakter, Wensen en Verbinding (Vormsel & Eerste Communie)

Een van de mooiste momenten van de dienst was de manier waarop de jongeren elkaar beschreven. Geen standaardteksten, maar oprechte kernwoorden die in de vogelhuisjes van de boom werden gestoken:

• Hervé werd geprezen om zijn duidelijke, eerlijke en verbindende energie.

• Olivia bracht warmte, spontaniteit, enthousiasme en haar fijne gevoel voor humor.

• Jeanne straalde als een creatieve, moedige en veerkrachtige 'Jeanne zonder vrees'.

• Julius viel op door zijn sociale, grappige, sportieve en attente karakter.

Meter Liesbeth sprak prachtige wensen uit voor de 6-jarige Charlie, onze enthousiaste deugniet die klaar is om de wereld verder te ontdekken. Ook de peters en meters van de vormelingen gaven hun peetkinderen wijze, liefdevolle woorden mee voor de toekomst.

Breken, Delen en Feest

Brood en druivensap vormden het tastbare teken van samen zijn. Zoals graan groeit tot brood en gist het laat rijzen, zo wensen we de kinderen een luchtig, vruchtbaar en krachtig leven toe. Na het doopsel en de zalving ging het brood rond: de kinderen deelden het uit aan iedereen die aanwezig was. Een prachtig gebaar van verbinden en zorg dragen voor elkaar.

Remi en Jef verwoordden het in hun dankwoord heel treffend: "Iedereen is anders, maar net dat maakt het leven zo mooi. We hopen dat iedereen vandaag iets meeneemt dat blijft groeien, net als onze boom."

Met het vrolijke Happy als slotakkoord sloten we een onvergetelijke dienst af. Een dag met diepe wortels en een open hemel voor de toekomst!

Sprankelend als de zee: feestelijke doop thuis te Landegem van Daan en eerste communie van Fiene

Wat een dag om te koesteren — zonlicht dat zacht op de golven speelde, warme familieomhelzingen en twee kleine levens die hun eigen plekje in de wereld vieren. Op deze gecombineerde viering van doop (Daan) en eerste communie (Fiene) kwamen ritme, symbolen en liefde samen tot één intieme, feestelijke ervaring.

Welkom door ouders (Frederik en Els)

• Aanknopend bij het zee-motief: beweging, verwachting, verbondenheid.

• Even aandacht voor afwezige dierbaren; kaarsje voor hen.

Verhaal: “De golven van de zee” (gelezen door Bie; prenten via kamishibai door Noor)

• Kort, beeldend verhaal over een zeeschildpad en de golven: zorgen loslaten, nieuwe dromen ontvangen — symboliek die mooi aansluit op doop en communie.

Doop van Daan

• Naamgeving door ouders; toelichting door voorganger Steven over de betekenis van een naam.

• Handoplegging door ouders en peters (symbolisch “een dak boven je hoofd”).

• Beloftes van ouders en peters (persoonlijke woorden van liefde en steun, o.a. teksten van Els, Frederik, peter Steven, peters Niel & Manu).

• Doophandeling: water zegenen (met meegebracht water en opgewarmde schelpen), symbolische doopformule (“ik doop je in de naam van...”), zalving en kruisje.

• Doopkaars wordt aangestoken; iedereen mag deelnemen in warmte en verbondenheid.

• Wensjes: gasten schrijven wensen op papieren schelpjes; deze hangen aan een paneel bij Daan’s foto.

Overgang en muziek: instrumentale golven; Fiene en Noor dansen op feestmuziek (Groot).

Eerste communie van Fiene

• Kort gesprek (vragen door voorganger Steven) om te horen wie Fiene is: blij, energiek, zorgzaam, enthousiast in hobby’s en gezin.

• Wensen en beloftes door ouders en meter/peters (persoonlijke teksten, aanmoediging en zegen).

• Kaars ontsteken — symbool van thuis en warmte.

• Wensen schrijven op papieren golfjes door aanwezigen; deze worden onder Fiene’s foto gehangen.

• Brood & wijn: uitleg over de symboliek van brood en wijn, gedeeld als teken van gemeenschap. Fiene geeft stukjes brood en druivensap uit — moment van samen delen en verbinden.

Vredeswens en afsluiting

• Vrede ronddragen (kusjes/knuffels als teken van verbondenheid).

• Dankwoord door ouders (dank aan familie, meter/peters, voorganger Steven en vooral aan Noor, Fiene en Daan).

• Besluit door voorganger met zee-geluiden als slot.

Kort gedicht voor in kader (voor op tafel) Zacht wiegt het water, aarde draagt het strand,
in warme handen groeit een nieuw bestaan.
Golven brengen troost, wind fluistert zacht:
je bent geliefd, dichtbij, voor altijd in onze wacht.

Eindimpressie

Het samenbrengen van doop en communie rond het beeld van zee en golven maakte van deze viering een organisch, symbolisch en warm gebeuren: ruimte om los te laten, om te ontvangen, en om samen te delen. Een dag waarin twee kinderen omringd werden door woorden, muziek en daden die hen een leven lang kunnen dragen.

Doop Romée 25 april in parochiezaal Rieme te Ertvelde — een klein wonder, groot geborgen

Op zaterdag 25 april 2026 vierden we in de parochiezaal van Rieme te Ertvelde een warm en liefdevol begin van Romée’s levensverhaal. Omringd door familie en vrienden voelde de ruimte als één groot hart: kaarslicht dat zacht brandde, een kleurrijke gebedskraag, en woorden die oprecht en persoonlijk waren. Tante Jolien opende met een lieve verwelkoming, waarna ouders Axana en Jari hun naamgeving en beloftes voorlezen — woorden vol verlangen, hoop en onvoorwaardelijke liefde.

Het ritme van de viering volgde een mooie lijn van symbolen en zegeningen: het ontsteken van de levenskaars en kleine kaarsjes voor wie er niet bij kon zijn, het bijbelverhaal over Jezus die over het water wandelt, en de handoplegging die ons eraan herinnerde dat een warm nest en verbondenheid het grootste geschenk zijn. Meter Sieta en peter Mido spraken lieve, persoonlijke beloften uit — kleine kompasnaalden voor Romée’s toekomst — terwijl muziekstukken zoals “Zoals je bent” en “Niemand zo trots als wij” de emotie zacht omlijnden.

Bij het dopen zelf werd water gezegend en gezongen, en werd Romée symbolisch gedragen in een kleurrijk doek: een beeld van veiligheid, verbondenheid en hoop. De zalvingen — voor hoofd, ogen, oren, mond, handen, voeten en hart — waren meer dan ritueelwoorden; het waren wensen voor een leven vol nieuwsgierigheid, vreugde, liefde en moed om steeds weer op te staan.

De grootste twist van die middag? Het gevoel dat niet alleen Romée welkom werd geheten in onze familie, maar dat zij ons ook iets gaf: een spiegel van puurheid en vertrouwen, een herinnering aan hoe klein geluk groots kan zijn. We gingen naar huis met warmte in het hart en het voornemen om haar te dragen zoals beloofd — en ondertussen leerde Romée ons al hoe geliefd ze is.

Kleine Stapjes, Grote Liefde: Rémon’s Doop in Assenede

Vandaag delen we met vreugde het mooie nieuws: onze lieve Rémon wordt gedoopt in Bass’Cul, Dorp 48 te Bassevelde. Een intieme viering vol warmte, muziek en symbolen die ons gezin en onze verbondenheid vieren. Hieronder vind je het verloop van de viering en de woorden die ons hart raakten.

Welkom en opening Papa Stef opent de viering met een warme welkomsgroet. Meteen voelen we de liefde en trots die dit gezin omringt.

Muziek Samen horen we “Better Together” van Jack Johnson — een zacht, verbindend begin dat de toon zet voor de dag.

Verwelkoming en kaarsen De voorganger verwelkomt iedereen, maakt het kruisteken en vertelt over een kleurrijke gebedskraag als symbool van bescherming en verbondenheid. De grote levenskaars wordt aangestoken; daarna worden kleine kaarsjes aangestoken — even een moment om te denken aan wie vandaag niet bij ons kan zijn.

Het verhaal van Rémon Mama Tina vertelt het ontroerende verhaal van zwangerschap en geboorte: hoe Rémon groeide in liefde en verwachting, tot het moment dat hij bij ons kwam. Een intiem, persoonlijk fragment van het wonder van ontstaan.

Naamgeving Tante Caro draagt de naamgeving voor. Dré, Jayden en Toby brengen de letters van Rémon naar voren — een speelse, liefdevolle handeling die de naam en het welkom tastbaar maakt. De woorden die volgen: “Rémon jouw naam werd geboren vanaf je ouders naar jou verlangden…” — een korte poëtische zegen die Rémon zijn identiteit en plaats in de familie schenkt.

Doopkaars en handoplegging De doopkaars wordt aangereikt. De handoplegging symboliseert een dak boven je hoofd: bescherming, geborgenheid en zegen voor het leven dat voor hem ligt.

Muziek (live) Matthias speelt live “I Waited for You” (Daniel Noryren) op gitaar — een warm, persoonlijk muzikaal intermezzo dat gevoelens van verwachting en vervulling omlijst.

Geloofstekst en beloften Een gekozen tekst uit de bundel wordt gelezen, gevolgd door de beloften. Papa Stef en mama Tina spreken hun woorden van liefde en toewijding tot Rémon uit: beloftes van troost, ruimte om zichzelf te zijn en een thuis vol warmte. Meter Céline en Peter Thomas worden genoemd als draagkracht in Rémon’s leven.

Muziek en samen doen Taylor Swift’s “Never Grow Up” klinkt; daarna worden puzzelstukken rondgebracht waarop aanwezigen wensen mogen schrijven — een symbolische puzzel vol hoop en verlangen voor Rémon.

Dopen en zegengebed Het water in de schaal wordt gezegend met een symbolische handeling; iedereen draagt bij aan de puzzel van wensen. De voorganger spreekt de doopwoorden uit: doop in de naam van de Vader, de Zoon en de Geest. Daarna volgt het zalven: zegen voor oogjes, oortjes, mond, handjes en voetjes — elk fragment een wens voor zintuigen, liefde, luisteren, geven en stappen zetten in de wereld.

Gedragen worden en afsluiting Rémon wordt gedragen door de gemeenschap; de doopakte wordt ondertekend. De viering sluit met een zegen en de vredewens, gevolgd door muziek: “Here Comes the Sun” — een licht en hoopvol einde.

Dankbaar We zijn dankbaar voor iedereen die dit moment met ons deelde, voor de woorden, de muziek, de hulp en de liefde. Rémon is welkom in onze wereld — bedeeld met wensen, zegeningen en een huis vol liefde.

De doop van Mauro in het warme huis van de grootouders - te Deinze

We vierden iets heel bijzonders: de naamgeving en doop van onze lieve Mauro, in het mooie huis van zijn grootouders. Vroeger mocht ik Lio reeds dopen in dit gezin, deze keer was het aan zijn kleine broer om welkom geheten te worden. Een intieme viering vol liefde, zegeningen en symboliek — precies zoals we het ons voorgesteld hadden.

Het huis van meme en pepe bood de perfecte, warme setting. De dag begon met woorden van verwelkoming en een gebedskruisteken door de voorganger. Een universele bijdrage: de grote levenskaars, kleine kaarsjes als herinnering aan wie er niet bij kon zijn, en een liefdevolle blik naar de nieuwe generatie.

Lezingen en woorden uit het hart

• “Nieuw leven op aarde” ( door papa): een teder gedicht over die extra plek in huis, een extra dekentje, een extra kus.

• “Groeien naar Mauro” ( door mama en papa): het verhaal van hoe Mauro zich voordeed in onze dromen, hoe de komst na Lio onverwacht snel en toch zo vol verwondering kwam, en hoe Lio intussen zijn nieuwsgierige grote broer werd.

• “Naamgeving” ( door mama): de betekenis van de naam Mauro, een naam die hem zijn hele leven zal begeleiden.

• Brief aan Mauro ( door mama en papa): een openhartige belofte van onvoorwaardelijke liefde, zorg en steun, en de wens dat hij gelukkig mag opgroeien.

Symbolen en zegeningen

• Doopkaars, handoplegging (symbolisch: een dak boven je hoofd) en het zalven met het gebed “Effata” — zegeningen voor hoofd, ogen, oren, mond, handen en voetjes. Woorden vol wensen voor moed, nieuwsgierigheid, liefde en kracht.

• Een bijzondere symbolische handeling: iedereen plantte een zonnebloemzaadje in een grote pot versierd door Lio — een warm symbool van licht, hoop en samen groeien. Later zullen de plantjes naar onze nieuwe tuin verhuizen.

Meter en peters We zijn dankbaar dat Jessy en Lise‑Lore getuigen en meter mochten zijn. Hun woorden en beloftes waren vol zorg, aanmoediging en toezeggingen om altijd naast Mauro te staan.

Muziek en sfeer Van “Allerbeste broertje” tot “Trip Trip Trap” en “Vlinder” — liedjes die meehielpen om de dag te kleuren. Er werd gelachen, geknuffeld en af en toe een traantje gedeeld, precies zoals het hoort bij zulke momenten.

Afsluitend Van drie naar vier: ons gezin is gegroeid en ons hart daarmee ook. Welkom, Mauro — ons wonder. Moge je leven bloeien als een zonnebloem: altijd naar het licht, vol warmte en levenslust.

Dank aan iedereen die erbij was en ons steunde — en aan iedereen die in gedachten mee was.

Een warme start: doop van Felix — samen op zoek naar betekenis

Ik was vereerd om als voorganger en begeleider aanwezig te zijn bij de doop van Felix — een intiem en betekenisvol moment dat nog lang zal nazinderen.

Dankbaarheid en vertrouwen Allereerst: dank aan Astrid en Thomas voor het vertrouwen. Ze kozen bewust voor een doopvorm die dicht bij hen staat — geen star kerkelijk ritueel, maar een uitnodiging om te proeven van geloof, waarden en verbondenheid. Dat vertrouwen voelde als een groot voorrecht.

Ouders zijn zonder handleiding. Wat me vooral bijbleef, is hun openheid over het ouderschap: er bestaat geen handleiding. Het opvoeden is een zoektocht — soms onzeker, soms vol twijfels — maar steeds met de bereidheid om stil te staan bij wat écht belangrijk is. Die momenten van reflectie, van betekenis geven, maken het verschil. Als begeleider kon ik alleen maar meewandelen, luisteren en bevestigen dat het oké is niet alles te weten.

Getuige en tochtgenoot In mijn rol voelde ik me meer tochtgenoot dan ceremonieleider: iemand die even meeloopt, die luistert naar beloftes van grootouders, meter en peter, en die ziet hoe een netwerk van mensen belooft bij te dragen aan het leven van Felix. Dat netwerk geeft hem een stevige basis om op te groeien.

Muziek, woorden en wijsheid De keuze voor een persoonlijk lied als intro werkte prachtig — het maakte geloof tastbaar en menselijk. Evenzo waren de gedeelde, wijze woorden van familie en vrienden kostbaar: niet als antwoorden, maar als baken van steun en voorbeeld.

Afsluiting Dank aan iedereen die aanwezig was en dit moment zo gedragen maakte. Aan Astrid en Thomas: blijf elkaar vragen stellen, blijf af en toe stilstaan en betekenis zoeken — dat is misschien wel het mooiste kompas dat je je kind kunt meegeven. Ik wens jullie en kleine Felix veel liefde en moed op deze ontdekkingsreis.

Zegening en Samenkomst — de thuis doop van Will & Sienna - te Sint Niklaas

Op zondag 12 april vierden we een liefdevolle en intieme doopviering voor Will en Sienna, gewoon thuis in de zomerliving van de ouders. De zon scheen zacht door de ramen en gaf de ruimte een warme gloed — de perfecte achtergrond voor een gebeurtenis die volledig in het teken stond van verbondenheid en zegen.

Familie zat dicht bijeen; het voelde als één kring van vertrouwde gezichten. We ontstaken de doopkaarsen als teken van licht en hoop voor de kinderen. Wensen werden uitgesproken: korte, oprechte woorden van ouders, meters, peters en grootouders die hun dromen en zegeningen voor Will en Sienna deelden. De doopschaal kreeg een speciaal karakter doordat iedereen iets van zichzelf inbracht — symbolen, kleine rituelen en eigenheid die deze viering bijzonder en persoonlijk maakten.

Beide kinderen werden gedoopt en gezalfd — rituelen die hun plek binnen de familie en het geloof markeren. Een ontroerend hoogtepunt was toen Will op handen werd gedragen in het grote, kleurrijke doek: een tastbaar beeld van steun, vreugde en gemeenschap. Het was een feest van samenkomen, van geven en ontvangen, en van hoop voor de toekomst van deze twee kleintjes.

Proficiat aan de ouders, meters en peters voor deze mooie, aandachtige viering. Dank aan alle familie en vrienden die erbij waren en hun warmte en eigenheid deelden. Will en Sienna zijn omringd door liefde — dat was duidelijk die dag.