Cézanne gedoopt – Een klein meesterwerk, omringd door liefde, kleur en een gezonde dosis lawaai
Op zondag 14 juni 2026 kwamen familie en vrienden samen in feestzaal De Klokke te Baaigem voor de doop van Cézanne. Een bijzondere viering, niet alleen voor haar, maar ook voor iedereen die haar liefheeft.
Papa opende met een warme glimlach en een knipoog naar het verleden: precies twee jaar geleden stonden ze hier ook, voor grote zus Babette, die haar eigen doop grotendeels wegsliep. De lat lag hoog voor Cézanne, maar ze maakte er haar eigen feest van.
Na een hartelijke verwelkoming door de voorganger en het ontsteken van de doopkaars, werd het verhaal 'De Haas & De Vos' voorgelezen. Een speels bosverhaal waarin water, een zegen en een 'vitamientje voor de ziel' centraal stonden – tot groot plezier van jong en oud.
De grote ontroering kwam bij de naamgeving. Cézanne – geboren op 10 april 2026 – kreeg een naam die klinkt als een kunstwerk. Mama vertelde hoe Babette al kleur gaf aan hun leven, en hoe Cézanne het ontbrekende puzzelstukje is. Samen vormen ze nu het allermooiste palet.
Er werden beloftes uitgesproken. Papa beloofde een trouwe bodyguard te zijn, een schouder in moeilijke tijden, en een thuis vol geborgenheid. Mama beloofde magie, dromen en een hand om vast te houden. Meter Orphelia en peter Jochem spraken hun warme woorden, en grote zus Babette – de absolute ster van de middag – beloofde haar zusje te leren vliegen, indiaantje te spelen en haar te beschermen in het donker.
Na de muziek van Stef Bos en Trinity volgde het doopritueel. Het water werd gezegend, en iedereen schreef een wens voor Cézanne op een madeliefje. De zalving gebeurde niet alleen door de voorganger, maar ook door Babette – een eigenwijs, teder moment. Elk lichaamsdeel werd gezegend: het hoofdje vol dromen, de oogjes die de wereld moeten zien, de handjes om te bouwen en te knuffelen, de voetjes om te dansen en te huppelen, en het hartje als kompas door het leven.
Cézanne werd gedragen in een groot, kleurrijk doek – symbool van de gemeenschap die haar omringt.
Steven sloot af met een wijs verhaal over groeien: geduldig, bedachtzaam, en uiteindelijk vliegen als de mooiste vlinder. Mama en papa nodigden iedereen uit voor het echte werk: spelen voor de kinderen, aperitief voor de volwassenen, en goed eten voor iedereen.
Het was een dag vol tranen, lachbuien, warme woorden en onvergetelijke momenten. Welkom, kleine Cézanne. Mag je groeien in kleur, liefde en avontuur.