Welkom in het nest, kleine Flo: Een hartverwarmende tuindoop in Buggenhout
Op zondag 14 juni 2026 scheen de zon niet alleen aan de hemel, maar vooral in de harten van de familie van de kleine Flo. Thuis in de vertrouwde tuin in Buggenhout kwamen geliefden samen voor een heel bijzondere mijlpaal: de doopviering van Flo. Als voorganger was het een voorrecht om deze warme, persoonlijke ceremonie te mogen begeleiden en Flo te verwelkomen in de gemeenschap.
Het nest en de symboliek van de gans
Vanaf het eerste moment werd duidelijk hoeveel zorg en liefde er in deze viering was gestoken. Op het geboortekaartje van Flo staat een afbeelding van een gansje — een prachtig symbool voor trouw aan dierbaren, waakzaamheid, zorgzaamheid en samenwerking. Als trekvogel staat de gans bovendien symbool voor de grote reis van het leven.
Om Flo een geborgen start te geven, werd er in de tuin een symbolisch nest gecreëerd. Zus Lea legde er liefdevol een eitje in als teken van haar bescherming en het samen op weg zijn. Ondertussen versierden neefjes en nichtjes Mon, Lou en Lea met veel enthousiasme de letters van Flo’s naam.
Een betekenisvolle naam en een bijzonder viergeslacht
Toen ouders Tess en Lucas de naamgeving toelichtten, werd de diepere betekenis pas echt voelbaar. FLO staat voor bloeien, de lente en groei. Daarnaast draagt Flo de naam van een bijzonder viergeslacht, met overgrootmoeder en meter Francine aan het hoofd, en eert haar naam de herinnering en aanwezigheid van opa Flor, meter Tinneke, peter Leon, peter Albien en oma Maria.
Haar ouders gaven de drie letters bovendien een persoonlijke wens mee:
F voor Fierheid en kiezen voor Fair zijn.
L voor alle Liefde die ze mag uitstralen, maar ook van Lolbroekje en Leergierig in het leven staan.
O voor Ondernemend, Oprecht en Open staan voor anderen.
Liefdevolle doopbeloften en warme pluimen
De doopbeloften brachten ontroering bij alle aanwezigen. Ouders Tess en Lucas beloofden Flo een thuis vol liefde en bescherming, terwijl peters Guy en Geert hun hart lieten spreken. Opa en peter Guy omschreef Flo prachtig als "het goud aan mijn regenboog", en peter Geert verwelkomde haar als "ons laatste gansje dat de familierij sluit".
Een van de meest serene momenten was de handoplegging en de zegen van de overgrootouders, gevolgd door het ritueel met de pluimen. Iedere aanwezige hield een zachte veer vast, gaf er een stille wens en warmte aan mee, waarna de kinderen de pluimen verzamelden. Steven legde ze in het doopwater, zodat al die liefdevolle wensen Flo letterlijk omringden tijdens haar doopsel.
Zalving van de zintuigen en feestelijke toost
Na het dopen met levend water voldeed een prachtig ritueel: de zalving van de zintuigen door de ouders, grootouders en meters. Van haar oogjes (om een regenboog aan kleuren te zien) en mondje (om lieve dingen te zeggen en te lachen) tot haar handjes en voeten (om haar eigen pad te kiezen). Vervolgens staken Tess en Lucas de doopkaars aan als symbool voor warmte, licht en levensvreugde.
Na het vrolijke verhaaltje van Gonnie en Gijsje, voorgelezen door de kinderen, klonk een feestelijk Hip hip hoera! en werd er op het leven van Flo getoost op de vrolijke tonen van Herman van Veen.
Een intieme tuindoop als deze herinnert ons eraan waar het in het leven écht om draait: liefde, verbondenheid en een warm nest om in op te groeien. Welkom in het leven, kleine Flo!
