Alice, jouw eigen wonder – een doopviering vol licht in zaal Landouwe te Pittem

Op zondag 12 juli 2026 mocht ik in Landouwe (Pittem) de doopviering van kleine Alice voorgaan. Terwijl de gasten binnenkwamen, klonk zachtjes Als ze lacht van Yevgueni op de achtergrond — en eigenlijk zei dat liedje al meteen alles wat er die dag te vertellen viel.

"Onze stille wens was een diep verlangen naar die kleine mens." Zo begon deze viering. Negen maanden wachten, en dan… mooier dan gedacht. Alice, van oorsprong uit liefde, gekoesterd en verwacht, had die wens volbracht.

Een naam die van niemand anders is

Uit duizenden namen werd er één weerhouden. Alice — afkomstig uit het Engels, met de betekenis 'van adel' en een geschiedenis die eeuwen teruggaat. Maar de mooiste betekenis is die welke Alice er zelf aan zal geven. Want zoals we die zondag hardop zeiden: je moet hun niet worden, je moet jezelf worden. Uitgroeien op je eigen manier, met je eigen mogelijkheden, om te worden waarheen je wijst: je eigen wonder.

Drie ouders, drie teksten, één thuis

Bijzonder aan deze viering was dat de drie ouders elk een eigen tekstje hadden voorbereid en voorlazen — verspreid over de viering, als een rode draad van woorden rond dit kind. Meter Fanny en peter Aäron hielden hun teksten geheim tot het laatste moment: verrassingen die het hart raakten.

De grote levenskaars werd ontstoken en aan de doopkaars doorgegeven. Kleine kaarsjes brandden voor de mensen die er niet bij konden zijn — want ook zij horen erbij. Rond de kleurrijke gebedskraag klonk de belofte van de ouders:

"We beloven je een thuis vol liefde, warmte en geborgenheid. Een plek waar je jezelf mag zijn, waar je mag groeien, ontdekken en dromen."

Zegenen van kop tot voeten

Bij het water — gezegend met een eigen symbolische handeling — werd Alice gedoopt. Daarna volgde de zalving: haar ogen, om het mooie en het goede in mensen te zien, maar ook om het duister te kennen, want je ziet maar sterren als het donker wordt. Haar oren, om te luisteren én de stilte te kennen. Haar mond, om te lachen en te troosten. Haar handen, om te geven, te delen en te ontvangen. Haar voeten, om te dansen en met vallen en opstaan haar eigen weg te gaan.

De aanwezigen schreven hun wensen op kleine hartjes. En dan het moment dat velen zich zullen blijven herinneren: Alice werd letterlijk op handen gedragen, in een groot kleurrijk doek, doorheen de hele gemeenschap. Gedragen worden — het beeld zei meer dan woorden.

Met Growing Up Raising You, Samen voor altijd en tot slot Count on Me als afsluiter, werd de doopakte ondertekend en de zegen en vredewens meegegeven.

Lieve Alice, dank dat ik dit mocht voorgaan. Groei uit tot wie jij bent — je bent onvoorwaardelijk geliefd, elke dag opnieuw.