Wortels en zon — de naamgeving van Téo in het groen – Thuisdoop te Destelbergen

Vandaag verzamelden we ons in een intieme kring tussen de bomen om een nieuw leven welkom te heten: kleine Téo. Niet in een kerkzaal, maar in de natuur — een plek die symbool stond voor wat we hem wensen: diepe wortels, ruimte om te groeien en takken die naar het licht reiken. Papa Simon las een warme introductie waarin hij het belang van samen opvoeden en het vertrouwen in gemeenschap benadrukte. De setting voelde als één omhelzing: mensen dicht bijeen, kinderen spelend door het gras en zachte muziek in de achtergrond.

We staken een grote levenskaars aan en de kleurrijke gebedskraag bracht extra warmte. Melody las een ontroerend regenbooggedicht — een stille wens vanuit een wolkje — dat liefde en waakzaamheid beloofde. Simon vertelde hoe de naam Téo gevonden werd: een kort, krachtig geluid dat meteen voelde als thuis. De naamgeving werd gevierd met het ontsteken van een doopkaars door Ezra en symbolische handoplegging door ouders en broers — een bezegeling, een dak boven het hoofd.

Muziek gaf kleur aan de momenten: Louis Armstrong’s What A Wonderful World en het vrolijke Ain’t No Mountain High Enough begeleidden het uitwisselen van wensen. De aanwezigen schreven hun hoop en zegeningen op Jenga-blokken; kleine stenen woorden om mee te bouwen aan Téo’s leven. Bij de doop zegenenden we water — een symbool van leven en reiniging — terwijl we baden voor liefde, leiding en de zegen van Vader, Zoon en Geest.

Het zalven door familieleden was zacht en persoonlijk: wensen voor zicht naar het goede, luisterende oren, een warme mond, helpende handen en veilige voetstappen. Elk woord voelde als een handreiking voor de weg die voor Téo ligt. De plechtigheid sloot met een zegen en het ondertekenen van de doopakte, waarna een laatste lied, Cover Me In Sunshine, de hoop op een stralende toekomst uitdrukte.

Wat bleef hangen was niet alleen de rituele vorm, maar vooral de eenvoud en echtheid: een gemeenschap die samen een kind draagt, woorden in stenen legt en beloftes maakt om bij te dragen aan een stevig, liefdevol fundament. Een dag klein van schaal, groot van betekenis — precies wat dit moment verdiende.