Terugblik op de doop van Ozanne in Schellebelle
Op 1 maart nodigden we tijd en aandacht uit om samen te vieren en te luisteren. Wat begon als een fijne samenkomst van familie, meter en peter, groeide uit tot een warme omarming van kleine Ozanne: een moment vol verhalen, symbolen en tastbare herinneringen die nog lang bij ons zullen blijven.
We startten rustig — mensen kregen een koffietje, de zondagmorgen,… ze namen plaats en de viering begon met het lied “Op de groei” van Bart Peeters. De ouders gaven een korte, liefdevolle welkomstekst. Ik mocht de mensen als voorganger verwelkomen en ontstak de grote levenskaars ; ook enkele kleine kaarsjes herinnerden aan wie er niet bij kon zijn. De kleurrijke kraag werd aangetrokken met heel wat symbolen en een mooie opening.
Marlies las het verhaal My Wildflower van Kristina Sheldon — een perfect gekozen prentenboek dat het thema van vrijheid en groeien in schoonheid ondersteunde. De wildbloemen die rond de ruimte lagen en de bordjes die we erbij staken, werden tastbare herinneringen: simpele, lieve accenten die zeggen “laat haar vrij groeien”.
Bij de naamgeving gaven de ouders Ozanne haar naam — met een naamgedicht en kleine bloempotjes waarop Noël de letters en een vogel plaatste. Die bloempotjes zijn nu een blijvende herinnering aan die eerste, zorgzame handelingen.
De doop zelf was zacht en betekenisvol: water in de schaal, de symbolische handoplegging — een dak boven haar hoofd — en het doopgebed waarin we Ozanne welkom heetten in liefde en geloof. We hopen dat ze mag groeien onder de Vader/Moeder, de Zoon en de Geest, dat haar ogen, oren, mond, handen en voeten gezegend worden: om te zien, te luisteren, te spreken, te geven en te gaan. De zalving tekende die wensen tastbaar en persoonlijk.
Beloftewoorden van ouders, meter Julie en peter Roald benadrukten dat het grootste geschenk is samen het verhaal schrijven: momentjes vrijmaken, tijd maken voor elkaar, ruimte laten om te ontdekken en creatief te groeien. Muziek — van Edward Sharpe & The Magnetic Zeros’ “Home” tot Tom Petty’s “Wildflowers” en Arno’s “Je bent een vriend van mij” — verweefde herinnering, troost en vrolijkheid doorheen de viering.
Wat overblijft zijn de kleine, concrete dingen: de wildbloemen, de naampotjes, de kaarsjes en de handgeschreven beloften. Stuk voor stuk tastbare herinneringen aan een heel bijzondere en mooie dag waarop we Ozanne liefdevol hebben opgenomen in onze gemeenschap.
Dank aan iedereen die er was — in persoon of in gedachte — en die helpt om Ozanne op handen gedragen de weg op te laten gaan.