Een reis van verbondenheid – Viering Eerste Communie in Evergem
Op een stralende dag in mei kwamen Semme, Cyrille, Juline en Magnus aanfietsen bij Sint-Fransiscus in Evergem. Met hun valiesjes in de hand trapten ze niet alleen naar de kerk, maar ook naar een nieuw hoofdstuk in hun geloofsreis. De viering van 24 mei 2026 stond in het teken van groei, vriendschap en verbondenheid – een feest dat iedere aanwezige raakte.
De kinderen stapten één voor één naar voren en stelden zich voor. “Het kriebelt in onze buik,” zei Semme, “want het is een spannend moment.” Magnus vulde aan: “Samen met alle kinderen tonen we dat we goede vrienden van Jezus willen zijn.” Die vriendschap werd het rode draadje van de viering. In een ontroerend groeimoment vertelden de kinderen wanneer ze géén vriend door dik en dun zijn: als ze niet dankbaar zijn, niet delen, niet luisteren… Het lied “Soms maakte ik een fout” klonk zacht en oprecht, waarna vergeving en een nieuw begin centraal stonden.
Meter en peter hadden wensen op postkaarten geschreven, die ze hardop voorlazen en in het koffertje van hun petekind stopten. Samen met de kinderen baden we voor wie een knuffel mist, voor ouders in moeilijkheden, voor mensen in oorlog – elke intentie kreeg “een dikke zoen” van alle kinderen.
De tafel van de Heer werd samen klaargemaakt. Juline bracht bloemen “omdat er zoveel mooie dingen in de wereld zijn”. Semme stak een kaarsje aan “om een lichtje voor elkaar te zijn”. Magnus bracht brood “want wij zijn broodnodig voor elkaar”. En Cyrille bracht wijn “zoals wij Jezus nodig hebben om te groeien”. Tijdens het Emmausverhaal gingen de kinderen met hun koffertje tussen de aanwezigen, symbolisch op weg met iedereen.
Na het Onze Vader en de vredeswens volgde het hoogtepunt: de communie. Elk kind brak en deelde het brood binnen het gezin, terwijl instrumentale muziek de ruimte vulde. Ouders spraken een dankwoord uit en iedereen kreeg een postkaart mee – een belofte om later nog eens terug te denken aan deze dag.
De viering sloot feestelijk af met het vrolijke “Alle kleuren” van K3, waarop de kinderen dansten en de postkaarten uitdeelden. Met de woorden van Gers Pardoels “Bagagedrager” nog in de oren, fietste ieder naar huis – mét een koffer vol herinneringen, verbondenheid en geloof.
